Το χρονοντούλαπο

Τις προάλλες στο πατρικό του Φιλ, και εις αναμονή μιας οικογενειακής συγκέντρωσης που ετοιμάζεται, βρεθήκαμε να ψαχουλεύουμε με τη θεία του παλιά έγγραφα. Έψαχνε να βρει δύο γενεολογικά δέντρα που είχαν γίνει από διάφορους συγγενείς και που θα μας διαφωτήσουν κι εμάς ώστε να καταλαβαίνουμε ποιούς θα συναντήσουμε στη συγκέντρωση τον άλλο μήνα.

Εκεί λοιπόν ανάμεσα από πιστοποιητικά γεννήσεων, γάμου και ασπρόμαυρες φωτογραφίες βρέθηκαν αυτά τα αποκόματα από εφημερίδες . Ήταν από την περίοδο του πολέμου όπου ο παππούς του Φιλ βρέθηκε major (ταγματάρχης;) στην Ινδονησία καθοδόν για την Ιαπωνία. Ήταν σαν να ήταν μπροστά μας και να μας μιλούσε. Ο παππούς του Φιλ δεν μίλησε ποτέ για τον πόλεμο ούτε και όταν τα εγγόνια του τον ζάλιζαν να τους πει καμιά ιστορία. Ήταν λέει τόσο φρικαλέα αυτά που έζησε απέναντι στους Ιάπωνες που αν και νικητές δεν θέλανε να αναφέρουν καν ότι πήγανε. Το ταξίδι προς εκεί όμως πρέπει να ήταν απίθανο. Οι περιγραφές του γίνονταν σε αλληλογραφία με μία τοπική εφημερίδα και ήταν μέρος της δουλειάς του ώστε να κρατήσουν ο ηθικό στα πάτρια υψηλό. Σκεφτόμουν καθώς το διάβαζα πόσο ζωντανή είναι η φωνή του σε μας τόσα χρόνια μετά. Σκεφτόμουν πόσο ασήμαντο πρέπει να του φάνηκε όταν το έγραφε και πόσο σημαντικό είναι τώρα. Κι έτσι κάπως θυμήθηκα αυτό το μπλογκ και είπα να ξαναγράψω. Έτσι, εις ανάμνηση του παππού Κλίφορντ.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s