Μεγάλη Τετάρτη 2017

Είναι όντως η βδομάδα της κατάνηξης; Ξεκινάνε όντως οι διακοπές του Πάσχα; Είμαστε όντως προς το τέλος της νηστείας; Τί συνέβει; ποιό μαγικό ραβδάκι έπεσε και ξαφνικά ξημερώσαμε προς το τέλος της μεγάλης βδομάδας φέτος; Εχτές το βράδυ, στο δρόμο για το αεροδρόμιο να παραλάβουμε τον πατέρα μου για τις γιορτές έλεγα στον Φιλ πως αυτές τις μέρες αισθάνομαι πως όλα τρέχουν τόσο γρήγορα και απλά ξαφνικά σαν σε όνειρο οι στιγμές συνειδητοποίησης για το πού είμαστε στο χάρτη. Σαν να προσπαθούμε να κουμαντάρουμε ένα πλοίο, μία αριστερά, μία δεξιά, όπου έχει προτεραιότητα και πού και πού κάποιος να βρίσκει πού είμαστε. Φοβάμαι πως θα ξυπνήσουμε μια μέρα και θα έχουμε γεράσει και αυτό ήταν.

Πάσχα (και)φέτος είναι μακριά από τις παιδικές μυρωδιές και εικόνες. Είναι μακριά από τους ανθρώπους που μοιραζόμαστε το ντι εν έη μας και αυτό είναι κρίμα γιατί είχα πει πως θα το προσπαθούσα. Είναι εδώ, στημένα πολύ καλά στο σπίτι μας, τον κήπο μας, στις Αγγλικές Ορθόδοξες εκκλησίες που μιλάνε για health and safety και τις εξόδους κινδύνου πριν το δευτε λάβετε φως και που κάνεις αρκετή ώρα με το αυτοκίνητο να φτάσεις. Είναι εδώ που όλοι μιλάνε για τη σοκολάτα και μόνο για τη σοκολάτα του Πάσχα και όχι για τα κουλουράκια, τα τσουρέκια, τα νηστίσιμα. Φτάσανε οι λαμπάδες των νονών μας φέτος, όχι μόνο στην ώρα τους αλλά και νωρίς και είναι πραγματικό διαμάντι αφού εδώ δεν υπάρχουν οι λαμπάδες. Έφτασε και ο παππούς με τις βαφές για τα αυγά, αρκετή για τρία χρόνια, αλλά κρυφά μέσα σου ελπίζεις του χρόνου να μην τις χρησιμοποιήσεις. Εδώ αισθάνομαι, όλα τα Πασχαλινά είναι απαραίτητα. Σανίδες σωτηρίας για να καταλάβουμε πως είναι Πάσχα μες στο σπίτι και όχι απλά ένα ακόμα Σαββατοκύριακο. Γιατί έξω από το σπίτι τίποτα δεν θυμίζει Άγιες μέρες. Αλλά φέτος και μέσα μου δυσκολεύομαι να καταλάβω Πάσχα με τα τόσα τρεχάματα. Η αλήθεια όμως είναι πως δεν αισθάνομαι καθόλου τύψεις. Γιατί μετά την γέννηση της Ηλέκτρας έχω αισθανθεί την Ανάσταση. Σαν ένα βάρος να έφυγε από πάνω μου. Ένα βαρύ στρώμα να αντικαταστάθηκε με έναν ζεστό ήλιο.

Και είναι 8μιση μηνών η ζουζού μας και μας έχει φέρει τόση μα τόση ευτυχία… Είναι τόσο αστεία, και κάνει τον Αλέξανδρο να ξεκαρδίζεται στα καλά του καθουμένου.Φωνάζει σαν τσομπάνης, σε αρπάζει με τα μικρά της χεράκια με δύναμη όταν θέλει να σου δείξει αγάπες και μου τραβάει τα μαλλιά μέσα στο βράδυ όταν θέλει να θηλάσει αντί να κλάψει.

Δυό μέρες μέχρι την αργία της Μεγάλης Παρασκευής και μέχρι τότε έχω τρεξίματα κι έτσι δεν προλαβαίνω να καταγράψω. Αναρωτιέμαι αν θα ξαναγράψω στο μπλογκ τα Χριστούγεννα! Σχιζοφρενικές αναρτήσεις που όμως γουστάρω. Κι αυτό τον τίτλο του μπλογκ που θέλω να αλλάξω από +one γιατί είμαστε πλέον τέσσερις ακόμα να τον φτιάξω. Τί ωραίες, όμως παραλήψεις… τί ωραίο που στέκεται εκεί στην λίστα των to do…

Όλα καλά εδώ λοιπόν, παρά τον λιγοστό χρόνο για γράψιμο λόγω ισορροπίας νέου μωρού, απαιτητικού 8χρονου και δουλίτσα στο γραφείο που, δόξα το Θεό δεν σταμάτησε με τον ερχομό της μπέμπας (και το είχα μεγάλη αγωνία). Είναι όμως το κρυφό μου μυστικό όπλο η μάνα μου που έχει σταθεί κλώνος μου τους τελευταίους μήνες. Στύλος η παρουσία της και η ενέργειά της και ώθηση για ακόμα περισσότερα που δεν τα είχα στο πρόγραμμα, αλλά σε όνειρο και υλοποιήθηκαν χάρην της. Και, πραγματικά, όταν πολλές φορές σκέφτομαι πως δεν ήμουν εκεί όσο θα ήθελα για τα παιδιά (πληθυντικός! Έχουμε ΔΥΟ πια!) σήμερα, ή χτες, η σκέψη πως ήταν η μάνα μου με γεμίζει όχι μόνο ηρεμία αλλά και χαρά για την σχέση, το πάρε δώσε και την αγάπη που προσφέρεται ανάμεσα στην ίδια λιμνούλα ανθρώπων, της οικογένειάς μας. Και το ξέρω τόσο καλά πως είμαι πάρα μα πάρα μα πάρα πολύ τυχερή.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

Ο νους μου τρέχει στις πλατείες της Ελλάδας που θα γεμίσουν φαναράκια, λαμπάδες, δυναμιτάκια, καλοφορεμένους ανθρώπους και μαλακώνει η ψυχή μου. Η δική μας πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική με την μεταφορά του άγιου φωτός μέσα στο αυτοκίνητο ενώ γύρω μας το βαθύ σκοτάδι του εξωτερικού. Κοιτάζω την ροζ λαμπάδα της Ηλέκτρας και χαμογελώ. Φέτος όλα είναι ρόζ.

3 thoughts on “Μεγάλη Τετάρτη 2017

  1. Αγαπητή Ελίζα,
    Σε ευχαριστω πολύ για το ωραίο σου άρθρο, good timing, γιατί κ εγώ νιώθω σήμερα κ όπως πλησιάζει το Πάσχα ακόμα περισσότερο! Με καταλαβαίνεις απόλυτα…εδώ σοκολατένια αυγά κ μόνο!τι κρίμα!σε φιλώ, καλό Πάσχα σε σένα κ την οικογένεια σου!
    Σοφια

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s