Δύσκολες στιγμές για ποδηλάτες. Χειμώνας 2016

Αυτές τις τελευταίες εβδομάδες είμαστε όλοι στο τρέξιμο. Από τη μία ο Φιλ προετοιμάζεται για την ποδηλασία Λονδίνο – Παρίσι τον Απρίλιο, από την άλλη έχω μπλέξει με τα φιλανθρωπικά μου (θα τα πούμε σε άλλο ποστ) και φυσικά μέσα σε όλα είναι η καθημερινότητα και οι απαιτήσεις του παιδιού/σχολείου/γραφείου/σπιτιού.
Επιγραμματικά τα νέα των ποδηλατών μας είναι ως εξείς. Ο Αντρέ στο Εδιμβούργο κατάφερε να διαλύσει τελείως το ποδήλατό του και να το ξαναφτιάξει για 2ή φορά (ή μήπως τρίτη… έχω χάσει το λογαριασμό) αφού του κόπηκε η αλυσίδα κατά τη διάρκεια μιας προπόνησης εκεί κάπου στα Χάιλαντς μέσα στην παγωνιά παραμονές Χριστουγέννων. Αυτό σήμαινε πως η επιστροφή ήταν σκέτη ταλαιπωρία αφού έπρεπε να βρει και να περπατήσει στο κοντινότερο τραίνο που παίρνει ποδήλατα (δεν επιτρέπεται σε όλα τα τραίνα). Ο Φιλ αποφάσισε αφού τα έβαλε κάτω τα οικονομικά να πάρει καινούριο ποδήλατο και ο David, ειλικρινά δεν ξέρω. Έχω χαθεί στις καθημερινές ποδηλατοιστορίες των αγοριών και δεν θυμάμαι ποιανού είναι ποιά. Αλήθεια, μου μίλαγε η φίλη μου η Barbara για την το πόση άδικη είναι η ζωή της συντρόφου ενός αθλητή και την κορόιδευα (ο άντρας της τρέχει 3-4 φορές το χρόνο 100-150 χιλιόμετρα σε διάφορες εκδηλώσεις). Έχει δίκιο! Πέρα από το πρακτικό κομμάτι (απουσία στα περισσότερα οικογενειακά θέματα/αποφάσεις/εκδηλώσεις) παθαίνουν μία πόρωση και το μυαλό τους γυρίζει συνέχεια γύρω από το στόχο τους. Στη δική μας περίπτωση, ο Φιλ είτε ασχολείται συνέχεια με το ποδήλατο, είτε ψάχνει στο ίντερνετ για το ποδήλατο, είτε φυσικά καβαλάει το ποδήλατο. Όλα αυτά μέσα σε μια καθημερινότητα που ήδη ήταν πιεσμένη αφού φεύγει από το σπίτι στις 7 και γυρνάει στις 7μιση-8. Η τελευταία τρέλα (ηλιθιότητα για μένα) είναι αυτά τα παπούτσια που κουμπώνουν στο ποδήλατο. Τα ψώνισε το Σαββατοκύριακο και ήδη έχει κάνει μελανιές από τα πεσίματα. Αν δεν ξέρετε γιατί πράγμα μιλάω είστε απλά τυχεροί. Έτσι, μέσα σε όλες τις αγωνίες της συντρόφου του αθλητή έχω και την αγωνία αν θα τον πατήσει στο δρόμο κανένα μηχανάκι ενώ θα έχει πέσει σταματημένος γιατί δεν έχει καταφέρει να ξεκουμπώσει τα παπούτσια του από το ποδήλατο. Ουφ τί να πω… για τον καρκίνο φίλοι μου… για τον καρκίνο… μερικές ακόμα άσπρες τρίχες στο κεφάλι μου για τον καρκίνο…

Προς το παρόν, διαβάστε τις ταλαιπωρίες περιπέτειες του Αντρέ με την προπόνηση εδώ. Α! και να πούμε και τα καλά νέα! Είναι πια πάρα πολύ κοντά στον οικονομικό στόχο τους τα παιδιά! Πάρα πολύς κόσμος τους έχει σπονσοράρει και πλεον τα £4500 που θα πάνε στο ίδρυμα έρευνας κατά του καρκίνου είναι σχεδόν γεγονός! Μεγάλη χαρά και ανακούφιση για μας καθώς είχαμε αγωνία αν θα φτάσουν το στόχο που τους όρισε το ίδρυμα για να συμμετέχουν στην ποδηλασία. Τώρα ό,τι παραπάνω μπει στον λογιαριασμό είναι απλά ένα λιθαράκι παραπάνω για την έρευνα. Αν θέλετε να συμβάλετε οικονομικά τα παιδιά έχουν στήσει και την δωρεά μέσω μηνύματος όπου μπορείτε να συμβάλετε με όποιο ποσό από £1 λίρα και πάνω αν είστε στην Βρετανία και στείλετε το μήνυμα YARF88 £5 (ή όποιο άλλο ποσό) και το στείλετε στο  70070.

Phil Andre and Daves Paris ride

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s