Κυνηγώντας το όνειρο

Τα παρακάτω είναι δικές μου σκέψεις. Κάποιες ώριμες, κάποιες ανώριμες, όλες έχουν γίνει ένα στο όνειρο της μητρότητας για δεύτερη φορά. Τελειώνουμε μια βδομάδα απανωτών ανακοινώσεων εγκυμοσύνης και όσο και να το παλεύουμε κοιταζόμαστε και οι δυό με παράπονο όσο τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας, αυτά που περνάμε μεγαλώνοντας τον Αλέξανδρο, μεταμορφώνονται και στα πιο δύσκολα, πικρά χρόνια, όσο άκαρπα προσπαθούμε για ένα ακόμα μωρό. Πόσο περίεργη είναι η ζωή! Μερικές φορές φαντάζει εξωπραγματική. Πώς γίνεται ενώ αισθάνεσαι την απόλυτη χαρά, εκείνη ακριβώς τη στιγμή να πονά το είναι σου;

Τόσο καιρό έχω ακούσει πάρα πολλά καρφιά. Άλλα με προσπέρασαν, άλλα πέτυχαν τον στόχο τους. Όμως για εσάς που δεν είχατε την πρόθεση να τα ρίξετε, σας τα εναποθέτω με την ελπίδα να είστε λίγο πιο ευαίσθητοι, λίγο πιο ανθρώπινοι και κατά βάση πιο καλοί με τους φίλους σας και γνωστούς που περνάνε παρόμοια θέματα.

Έχω ακούσει…

“Μα καλά δεν είσαι ευχαριστημένη που έχεις ένα;”
Ειλικρινά, πιστεύει κανείς πως δεν είμαι; Αν δεν ήμουν υπερευτυχισμένη με το γιο μου θα προσπαθούσα σαν τρελή για ένα ακόμα; Σου έχει περάσει ποτέ από το μυαλό ότι μπορεί να με έχει αγγίξει τόσο πολύ η δημιουργία μιας ζωής ώστε να προσπαθώ να το ξαναζήσω; Ή μήπως θεωρείς εγώ δεν αισθάνομαι τύψεις που θέλω κι άλλο; Γιατί δεν είναι αρκετός ο γιός; Είναι και δεν είναι. Είναι πολύπλοκο, αλλά σίγουρα το ότι με κατακρίνεις αυτή τη στιγμή δεν βοηθάει.

“Ναι αλλά άλλες δεν έχουν κανένα.” Εδώ θέλω να σε ευχαριστήσω για το νέο σετ έξτρα τύψειων που μου κάνεις δωράκι αυτή τη στιγμή. Παρεπιπτόντως, θεωρείς πως εγώ δεν το ξέρω πως υπάρχουν χειρότερες καταστάσεις από τη δική μου; Αυτη τη στιγμή που γράφω είμαι στο αιματολογικό περιμένω για άλλη μια ορμονική εξέταση. Και μου φεύγουν τα δάκρυα βροχή. Και αισθάνομαι τύψεις γιατί βλέπω κόσμο γύρω μου μεγαλύτερο, πιο αδύναμο που πολύ πιθανόν να έχουν πολυ σοβαρά θέματα υγείας. Εννοείται πως συμπονώ! Για τα ζευγάρια αυτά έχω τεράστιο θαυμασμό γιατί το να παραμείνεις με τον άνθρωπό σου μετά από ένα τέτοιο ταξίδι ειλικρινά θέλει πολύ μεγαλύτερη ψυχική δύναμη από το να έχεις παιδιά! Όμως αυτή τη στιγμή εμένα αυτός είναι ο δικός μου αγώνας. Η δικιά μου δυσκολία και, ειλικρινά, ένα τέτοιο σχόλιο απλά μου δίνει να καταλάβω πως θέλεις να με ξεπετάξεις γιατί το θέμα μου δεν είναι αρκετά ενδιαφέρον. Επομένως, μόλις έπεσες κατηγορία στα μάτια μου. Αυτό τί κάνει στη δική μας σχέση άραγε.. Αυτό το έχεις σκεφτεί;

“Τη σημερινή εποχή αν θες να κάνεις παιδί, κάνεις. ”
Καταρχάς, μόλις μου είπες πως δεν θέλω να κάνω παιδί. Προφανώς δεν με έχεις ακούσει καθόλου. Δεύτερον, ξέρεις εσύ πόσες ώρες έχω αφιερώσει σε γιατρούς και εξετάσεις; Ειλικρινά, πιστεύεις πως απλά περιμένουμε να έρθει από μόνο του; Και τέλος, θέλω να σε πιάσω και να σου δείξω όλα τα μοναχοπαίδια άνω των 5 που υπάρχουν γύρω σου αυτή τη στιγμή. Αν κάνεις μια κουβέντα με τους γονείς του/της πολύ γρήγορα θα διαπιστώσεις πως η σιγή κρύβει πάρα πολύ πόνο, αποβολές, εξέτασεις, λεφτά σε γιατρούς που δεν βρίσκουν τίποτα ή βρίσκουν, αλλά δεν είναι και θαυματουργοί. Στην πραγματικότητα, αν θα πετύχουν οι προσπάθειές σου, με όποιο τρόπο, είναι καθαρά έξω από το χέρι σου. Ναι, πολλά βοηθάνε, αλλά από το βοηθάνε μέχρι να κρατήσει κανείς στα χέρια του μια ψυχή, είναι καθαρά απόφαση από ψηλά.

“Ένα ίσον κανένα!” Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα. Το πρώτο είναι που αλλαζει τη ζωή σου πάνω κάτω. Αλλάζεις τη δουλειά σου, το πρόγραμμά σου, την οπτική τη ζωή, το μέλλον σου και το παρόν σου. Προφανώς ζορίζεσαι και έχεις περισσότερα από ένα γι αυτό το λες, αλλά ειλικρινά μην απαξιώνεις το ένα. Επίσης, έχεις σκεφτεί πώς μανατζάρω εγώ όλα τα ιατρικά ραντεβού ενώ έχω ήδη ένα παιδί; Θα σου πω. Με δυσκολία! Το τί χάρες χρωστάω σε διάφορο κόσμο και τις τύψεις που αισθάνομαι γιατί όλη αυτή η ενέργεια και χρόνος δεν πηγαίνει στον γιο μου. Και στο τέλος της ημέρας τα νεύρα μου είναι τόσο τεντωμένα προσπαθώντας να ισορροπίσω τη δουλειά το θέμα αυτό και τις υποχρεώσεις του μικρού που ειλικρινά, πιστεύω πως με βλέπει ο Θεός και κουνάει το κεφάλι του. “Δεν θα τα καταφέρεις με δύο, άστο” σα να μου λέει… Και αναρωτιέμαι αν πρέπει να τα παρατήσω. Όμως αυτό είναι το θέμα με την δευτερογενή υπογονιμότητα. Δεν αποφασίζεις εσύ πότε θα σταματήσεις, αλλά το κορμί σου μπαίνοντας τελικά στην ερμηνόπαυση, η οποία τέτοιες μέρες φαντάζει σαν όαση και απαλαγή βάρους. Και μετά κουνάς το κεφάλι σου και λες, όχι, ακόμα… δεν θα εγκαταλείψω ακόμα το όνειρο.

Τώρα που ο Αλέξανδρος μεγαλώνει και έχει αρχίσει να φαίνεται το κενό και στους τρίτους, μου κάνει εντύπωση γιατί ακούω πολύ πιο σκληρά πράγματα. Ότι είμαι εγωίστρια που έχω ένα για ¨”να κάνω τη ζωή μου” και πολλά άλλα, αλλά το βραβείο το πήρε μια μαμά με τρία που δυστυχώς, τη βλέπω κάθε βδομάδα, και η οποία μου είπε πως τα μοναχοπαίδια αγόρια έχουν μεγάλα ποσοστά αυτοκτονίας σαν ενήλικες. Αλήθεια σας λέει, έχει διαβάσει την έρευνα! Δεν ξέρω από πού να το πιάσω αυτό! Είχα παγώσει ενώ μου εξηγούσε με αυτοπεποίθεση ότι ισχύει. Πόσο ο συνδιασμός ηλιθιότητας και κακίας μπορούν να κρυφτούν πίσω από το γλυκό προσωπάκι μιας μαμάς… Πιο πολύ με τρόμαξε αυτό παρά η στατιστική της…

Καταλαβαίνω πως δεν ξέρεις τί να πεις σε κάποιον που περνά παρόμοιες δυσκολίες. Ούτε κι εγώ δεν ήξερα πριν. Κοίτα όμως πόσα πράγματα θα μπορούσες να πεις και να κάνεις αντί να βγάζεις δηλητήριο.

Πολύ απλά πες την αλήθεια. “Δεν μπορώ να φανταστώ τί περνάς, δεν μου έχει τύχει, θέλεις να μιλήσουμε;” Γιατί νομίζετε πως πάμε σε ψυχολόγους; Γιατί κανείς δεν λέει αυτές τις απλές κουβέντες. Κανείς δεν δηλώνει διαθέσιμος. Όλοι θέλουμε να πούμε τα δικά μας. Πού και πού ας μάθουμε να το βουλώνουμε. Και σαν άνθρωπος που κυρίως ακούω, παραδέχομαι πως πλέον όταν αντιλαμβάνομαι μονομερή διάλογο απομακρίνομαι. Κοινώς ξεπαρεού που λέγαμε και μικρά.

“Θέλεις παρέα;” Παρέα είναι ό,τι καλύτερο! Ξεχνίεσαι. Γιατί η όλη υπόθεση έχει καθημερινό νοιάξιμο. Παρακολουθείς καθημερινά σε ποιά μέρα του κύκλου είσαι, αν έχει ανέβει η θερμοκρασία του σώματός σου και όλα τα υπόλοιπα συμπτώματα που θα έπρεπε να έχεις. Σου ακούγεται βαρετό; είναι ακόμα πιο βαρετό να τα κάνεις. ΚΑΘΕ μέρα. Επί ΠΕΝΤΕ χρόνια! Όποια αφορμή για να μην το σκέφτεσαι είναι φάρμακο! Πόσες φορές έχεις σκεφτεί ή μου έχεις πει να χαλαρώσω. Ε, δε βοηθάς όμως…

Δώσε χρόνο. Όταν με ρωτάς πώς πάει αυτό το θέμα δεν μπορω να απαντήσω μονολεκτικά. Είναι πολύπλοκο και αθεράπευτα βαρετό. Ξέρω πως έχεις τα παιδιά να σε ζαλίζουν και ζορίζεσαι, όμως να ξέρεις πως ενώ ο δικός σου αγώνας έχει φωνή και τσιρίζει ο δικός μου είναι βουβός. Μάντεψε ποιός παίρνει την περισσότερη στήριξη γιατί ξέρει να τη διεκδικεί. Πάρε με τηλέφωνο όταν μπορείς να μιλήσεις χωρίς το γλυκούλι σου να μας διακόπτει. Γιατί ακόμα κι εγώ που προσπαθώ να σου εξηγήσω χάνω το κίνητρο. Πάντα υπάρχει χρόνος. Αυτό το ξέρω επειδή έχω ένα!

Έλα μαζί μου σε ενα από τα βαρετά μου ραντεβού. Δεν περιμένω να μου κρατάς το χέρι ενώ κλαίω (έλεος!). Θα ήθελα όμως κάποιον που δεν με βλέπει σαν αστηρευτη πηγή ρευστού ή αριθμό προτεραιοτητας δίπλα μου για αλλαγή. Τα τελευταία 5 χρόνια συχνάζω σε ιατρικά στέκια. Έχω μάθει ονόματα γραμματέων που δεν συμπαθώ ιδιαίτερα, νοσοκόμων που ενώ με μεταχειρίζονται, με τσιμπάνε, με ζουλάνε με πονάνε, δεν έχουν πει καν καλησπέρα και ανθρώπων που δεν είμαι και σίγουρη τί δουλειά κάνουν, αλλά έχουν δει μέρη του κορμιού μου που ούτε εγώ δεν έχω δει! Έχω χάσει τον αριθμό των κολπικών υπέρηχων που έχω κάνει. Αφού την προηγούμενη εβδομάδα ήθελα να πάρω το μηχάνημα να το κάνω μόνη μου. Να μάθουμε και μια τέχνη βρε αδερφέ, μη πάνε τελείως χαμένες όλες αυτές οι ώρες.

Άσε με να είμαι πικρόχολη. Αφού ξέρεις ότι η ψυχή μου δεν το εννοεί. Άσε με να βρίσω την ζωή, την ναρκωμανή που έχει δώσει ΚΑΙ το δεύτερο παιδί για υιοθεσία γιατί δεν μπορεί να θυμηθεί αν πήρε το χάπι ανρισύλληψης (true story! μία γνωστή μου τα έχει υιοθετήσει και τα δύο! Παρά την έκθεσή τους σε ουσίες και τις ιατρικά επιβεβαιωμένες επιπτώσεις ΚΑΙ στα δύο μωρά! Υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που δίπλα τους αισθάνομαι λιγοστή!), την μάνα που αποκαλεί το παιδί της κωλόπαιδο και μ@λ@κισμένο και την παράλλη που ριχνει και καμιά σφαλιάρα για να επιβληθεί έτσι στεγνά χωρίς τύψεις. Τις φίλες που δεν θέλανε παιδιά και ζορίζονται και εκείνους που περιμένουν τα 40 για να ξεκινήσουν οικογένεια. Είναι τόσο μεγάλη αδικία ενώ συμβαίνουν όλα αυτά να υπάρχουν γυναίκες που προσπαθούν τόσο πολύ για ένα παιδί… Μη με παίρνεις όμως σοβαρά. Έτσι βγαίνει η πίκρα γιατί ειλικρινά πρέπει να βγει το ζόρι κάποια στιγμή. Δεν μπορείς να το παλεύεις σιωπηλά για πάντα. Άσε με να βρίσω. Μη με κοιτάς επικριτικά. Βρισε μαζί μου, δυνατά! Έστω για λιγα δευτερόλεπτα θα έχουμε τακτοποιήσει τον κόσμο, τα πάντα θα έχουν βρει δικαιοσύνη. Θα το έχουμε κάνει μαζί όμως και αυτό είναι μεγάλη βοήθεια. Ίσως έτσι να καταφέρω να αποφύγω την μεταμόρφωσή μου σε μία στρίγγλα, δηλητηριώδης γυναίκα-μάνα- σύντροφος-πεθερά.

Δώσε αγάπη και χρόνο στο ένα μου παιδί γιατί για μένα είναι μονάκριβο! Και όταν τον βλέπω χαρούμενο παίρνω την μεγαλύτερη χαρά του κόσμου! Η μεγαλύτερη αγωνία σε μια οικογένεια με ένα μόνο παιδί, είναι αυτή της μελλοντικής μοναξιάς στη ζωή του. Αν νοιάζεσαι πραγματικά, δώσε μου την αίσθηση πως δεν θα είναι μόνος του.

Τέλος, αν πρόκειται να πεις χοντράδα, απλά βούλωσέτο! Η σιωπή είναι χρυσός μερικές φορές! Για να μη σου πω τί μπορεί να σου συμβεί στα καλά καθούμενα! Λόγο των φαρμάκων βεβαίως βεβαίως!

12 thoughts on “Κυνηγώντας το όνειρο

  1. Ελίζα κουράγιο. Εύχομαι πραγματικά να συμβεί το μικρό σου θαύμα. Πρέπει να είναι πάρα πολύ δύσκολο να ψάχνεις να βρεις για ποιον σκατά λόγο ενώ συνέβη μία φορά είναι τόσο δύσκολο να συμβεί και δέυτερη. Καλή συνέχεια στην προσπάθεια σας και καλά και σύντομα αποτελέσματα.

  2. Δύσκολα συναισθήματα με τόσο χιούμορ! ΥΓ Κρατήσαμε σημειώσεις! Όλες μου οι ευχές και προσευχές μαζί σας!!!

  3. Eλιζακι μου, γλυκο μου παιδι, γλυκο μου κοριτσακι,λουλουδακι μου
    πανεμορφο,ευωδια της ζωης οποιου ειναι κοντα σου,κατ’αρχην επιζω να μην σε
    εχω πληγωσει και εγω με καμια μπαρουφα μου ανοητη στην πορεια σου που
    παρακολουθω οσο εχω τη δυνατοτητα που τοσο σε ζοριζει μονακριβο μου
    κοριτσακι.Αν ομως το εχω κανει σου ζητω μια τεραστεια συγνωμη υποφερω
    πραγματι στην ιδεα οτι μπορει εγω η μαννουλα σου να σου το εχω κανει, εστω
    και απερισκεπτα. μια μανα δεν δικαιολογειται να κανει απερισκεψιες στο
    παιδι της.Ομως ενα πραγμα να βαλεις καλα στο μυαλουδακι.Οτι, σε καταλαβαινω
    απολυτα, ζω διακριτικα τον αγωνα σου και επειδη ειναι ο πιο ευγενικος
    αγωνας αυτος που δινεις,-ο αγωνας για μια ακομα ζωουλα στην αξια ζωη σου-
    πιστευω ακραδαντα οτι θα ευωδοθει και θα εχεις την ευλογεια που δικαιουσε
    σαυτη τη ζωη.Υστερογραφο΄.το ξερεις καλα αλλα και το επαναλαμβανω οτι ειμαι
    στη διαθεση σου οπου και οπως με χρειασθεις ανα πασα στιγμη στη ζωη σου οσο
    ζω! Να βλεπω το χαμογελο σου, και να ακουω απο τα σμαραγδενια σου χειλακια
    να με λες ΜΑΝΝΟΥΛΙΝΙ ΜΟΥ,Αυτο ειναι εμενα η ευτυχια μου,μικρο μου
    κοριτσακι!Να θυμασε οτι η ζωη εχει πολλες ομορφες εκπληξεις να σου χαρισει
    γιατι τις αξιζεις τις διεκδικεις εντιμα και θα τις παρεις.Σε σφιγγω στην
    αγκαλιτσα μου.ΤΟ ΜΑΝΝΟΥΛΙΝΙ ΣΟΥ!

  4. Απέκτησα το κοριτσάκι μου με εξωσωματική και μετά, λόγω συνθηκών δεν κατάφερα να κάνω άλλο παιδί, Τώρα πέρασαν τα χρόνια και δεν έχω ούτε την οικονομική δυνατότητα αλλά ούτε και την ψυχολογική-σωματική αντοχή να το ξαναεπιχειρήσω. Καταλαβαίνω πολύ καλά όλα αυτά που γράφεις και τα συμμερίζομαι. Ελπίζω να καταφέρεις αυτό που λαχταράς και σου το εύχομαι ολόψυχα!

    1. Amelie, είμαι σίγουρη πως χαίρεσαι την μικρή σου! Αυτό με την οικονομική δυνατότητα πόσο αλήθεια είναι! Είναι πλεον η τεκτοποίηση για τους ελίτ… Τουλάχιστον εδώ στην Αγγλία για το πρώτο παιδί είναι δωρεάν 3 IUI και 2 IVFs. Εμάς δεν μας πιάνει βέβαια γιατί έχουμε ήδη ένα, αλλά τουλάχιστον για τις οικογένειες που δεν έχουν παιδιά φαντάζει πιο προσιττό.

  5. πόσο πραγματικα σε νιωθω…. και ποσο πραγματικα σου ευχομαι να αποκτήσεις ακόμα ένα γερό μωρακι!! Εγω νομίζω οτι εχω αρχισει να συμβιβαζομαι στην ιδεα οτι δεν θα αποκτησω αλλο… Μερικες φορες ποναει η σκεψη αλλα … τη διώχνω!! φιλια

    1. Ελπιδάκι κορίτσι μου, να ξέρεις πως δεν είσαι μόνη στον αγωνα να διώξεις τηις σκέψεις. Πάντως θέλω να γράψω κάποια στιγμή και ένα άρθρο για το πόσο τα μοναχοπαίδια είναι τελικά ο καλύτερος αριθμός των παιδιών που υπάρχει! Εμείς οι γονείς έχουμε κενά (πολύ πιθανόν από το δικό μας μεγάλωμα) και μας πιάνει η επιθυμία για επόμενο. Όμως, ειλικρινά, όσα μοναχοπαίδια βλέπω, είναι σαφεστατα πιο ευτυχισμένα από παιδάκια με άλλα αδέρφια τελικά! Ειλικρινά το λέω, όχι για να μας χαϊδέψω τα αυτιά! Θα το γράψω το άρθρο, ακόμα και αν σκάσουν οι μάνες με τα πολλά. Θα το γράψω για σένα! Επιφυλάσσομαι!

  6. “Τέλος, αν πρόκειται να πεις χοντράδα, απλά βούλωσέτο! Η σιωπή είναι χρυσός μερικές φορές!” Aαααχ αυτό για πόσα πράγματα ισχύει…! Πρώτα από όλα να ευχηθώ κουράγιο, πολύ κουράγιο. Ακούγεται δύσκολο όλο αυτό που περνάς και αρκετά μοναχικό… Πέρα από αυτο ελπίζω μέσα από την καρδιά μου να αποκτήσετε όσα ακόμα παιδάκια επιθυμείτε!

    Ζωή

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s