Hastings: (να πώς αλλιώς μπορεί να γίνει) η ιστορία μιας μάχης.

Για το κάστρο του Hastings έχω ξαναμιλήσει παλιότερα στο άρθρο μου εδώ. Τα τελευταία χρόνια, όπως είπα και στο παλιότερο άρθρο έχουμε γίνει μέλοι του English Heritage. Ο οργανισμός είναι ιδιωτικός μεν, λειτουργεί όμως ώς προστάτης πολλών δημοσίων κτηρίων, κάστρων κατά κύριο λόγο. Έχει αναλάβει την διατήρηση αλλά και την προώθηση/ενημέρωση του κοινού των ιστορικών γεγονότων. Τον προηγούμενο μήνα στο σιγκεκριμένο κάστρο είχαν την αναπαράσταση της ιστορικής μάχης στο Hastings. Είναι ιστορική για πάρα πολλούς λόγους, ένας εκ των οποίων ότι ήταν η τελευταία φορά που οι κάτοικοι του νησιού της τώρα Βρετανίας ηττήθηκαν!

Μ’αρέσει να πειράζω πολλές φορές τον Φιλ και να απλοποιώ τα ιστορικά γεγονότα σφυρίζοντάς του ότι πάλι καλά που ήρθαν τότε οι Γάλλοι και μάθανε δυό φαγητά, και τί εστί καλό κρασί! Σπεύδει να με διορθώσει πως δεν ήταν Γάλλοι και άλλα τέτοια αστεία μεταξύ μας ενώ ακούει ο καημένος ο Αλέξανδρος και μαθαίνει ιστορία στραβά από μένα! Μετά από μία τετοια κουβέντα εκείνη την ημέρα που πήγαμε να δούμε την αναπαράσταση άρχισε να μου κάνει κάτι ερωτήσεις που λέω, οκ, μάλλον πρέπει να μετράω τα λόγια μου μπροστά του!

Battle of Hastings invitation

Η εκδήλωση είχε εισητήριο βέβαια, το οποίο, ειλικρινά, χαίρεσαι να το πληρώσεις (σπάνιο, ξέρω!)! Καταρχάς η οργάνωση ήταν όπως πάντα άψογη! Υπήρχε πάρκινγκ, εννοείται δωρεάν, για όλους! Ναι, ίσως είχε λίγο περπάτημα μέχρι το κάστρο, αλλά  όταν είσαι έξω στη φύση δεν σε χαλάει αυτό. Ακόμα κι εγώ που είχα μόλις στραμπουλήξει τον αστράγαλό μου την προηγούμενη, δεν μου φάνηκε τόσο δύσκολο. Έπειτα, υπήρχε το πρόγραμμα για το τί ακριβώς γίνεται, σε ποιό μέρος και τί ώρα σιγκεκριμένα καθώς και τί άλλο μπορείς να δει κανείς αν δεν θέλει να παρακολουθήσει την αναπαράσταση.

20151011_133716

20151011_133707

Η βασική αναπαράσταση της μάχης ήταν στις 3 το μεσημέρι (ή απόγευμα αν έχετε αγγλοποιηθεί κι εσείς όσο εγώ). Όμως κατά τη διάρκεια της μέρας επαναλλαμβανόταν η μάχη-συμμετοχή με τα παιδιά.  Τους δίνουν ξίφοι από αφρολέξ, τα χωρίζουν στα δύο στρατεύματα με το ιστορικό όνομά τους και αφού τους κάνουν διάφορες πλάκες τα βάζουν να πολεμήσουν μεταξύ τους. Έχουν δε και εναν κατακαημένο ενήλικα που παριστάνει τον κακό (βασιλιά τον Γάλλων) πάνω στον οποίο πέφτουν όλοι ομαδικά και του δίνουν και καταλαβαίνει! Πολύ ξύλο όμως! Και να φανταστεί κανείς ότι είναι εθελοντές όλοι αυτοί οι ηθοποιοί!

20151011_131848

Το άλλο δε, που γίνεται και αναγράφεται στο πρόγραμμα σαν Falconry, είναι η επίδειξη των αετών. Εκείνη την εποχή διάφορα είδη αετών χρησιμοποιούντουσαν για διάφορουν λόγους. Καταρχάς για να μεταφέρονται μηνύματα σε διάφορα μέρη. Έπειτα για να ενημερώνουν τα στρατεύματα αν υπάρχουν άλλα στρατεύματα στο δρόμο τους και τέλος για την αναζήτηση τροφής. Ήταν, λοιπόν, πολύ εκπαιδευμένα πουλιά και τους είχαν μεγάλη αδυναμία τότε γι αυτό και βλέπεις πολλά γλυπτά αετών σε διάφορους ιστορικούς χώρους (κάστρα, εκκλησίες, αρχοντικά).

Είχαν φέρει, λοιπόν, πολλά τέτοια είδη αετών εκπαιδευμένα. Όλο το προσωπικό που δούλευε για την διοργάνωση ήταν ντυμένο εποχιακά. Μία κυρία μας ενημέρωνε για τις λεπτομέριες των διαφόρων πουλιών. Φορούσε ασύρματο μικρόφωνο και, παρόλο που είμασταν όλοι έξω και σε πολύ μεγάλη αλάνα, όλοι την ακούγαμε πάρα πολύ εύκολα. Μας ενημερώσανε και μαζέψαμε τα φαγητά που είχαμε απλώσει όλοι (το πικνίκ ήταν ελεύθερο και ενώ υπήρχαν πολλά φαγητά που μπορούσες να ψωνίσεις όσο ήσουν εκεί, οι περισσότεροι είχαν φέρει δικά τους πράγματα) για να μην αποπροσανατολίζονται τα πουλιά, τα αφήνανε να πετάνε πάνω από τα κεφάλια μας και τα καλούσανε να ξανάρθουν. Θέλοντας να μας δείξουν πόσο ιδιαίτερα πουλιά είναι οι αετοί, μας εξηγούσαν πως είναι μεν εκπαιδευμένα, αλλά δεν υπακούουν σε σιγκεκριμένο αφέντη, όπως πχ τα σκυλιά. Οι αετοί έρχονται πίσω όταν ακούν τη σιγκεκριμένη σφυρίχτρα και κάθονται στο σιγκεκριμένο γάντι, όποιος και αν το φορά. Για να το αποδείξουν ζήτησαν εθελοντές από το κοινό και κυρίως παιδιά. Όντως σηκώθηκαν πολλά! Εδώ στο βίντεο το κοριτσάκι φοράει το γάντι και ο αετός απλά έρχεται και κάθεται πάνω στο χέρι της.

Ήταν πραγματικά εντυπωσιακό!
Εδώ ένας άλλος κύριος που ήθελε να δοκιμάσει.
20151011_134749

Παράλληλα, ήταν στημένες άπειρες τέντες ακριβως όπως εκείνες που χρησιμοποιούντουσαν εκείνη την εποχή μέσα στις οποίες είχαν ένα σωρό εθελοντές-ηθοποιούς όπου άλλοι προσποιούνταν την οικογενειακή ζωή (μαγειρεύανε, τα παιδιά παίζανε με παιχνίδια εποχής κα), άλλοι φτιάχνανε κοντάρια, είχε ποικιλία από ποτήρια από χαυλιόδοντες διαφόρων θηλαστικών, πώς φτιάχνανε τα υφάσματα και άλλα πάρα πολλά. Όλοι οι ηθοποιοί σου μιλούσαν αυθόρμητα και μέσα από τον ενθουσιασμό τους σου μαθαίνανε πολλά. Σταματήσαν και τον Αλέξανδρο και τον ρωτούσαν αν είδε κανέναν εχθρό και αν έχει την πανοπλία του έτοιμη και άλλα τέτοια.

20151011_131708

Κάποια στιγμή ήρθε και η ώρα της μάχης… Βλέπαμε το αντίπαλο στρατόπεδο να ετοιμάζεται…

20151011_142743 20151011_145410

20151011_150337 20151011_150521
Γίνανε διάφοροι πόλεμοι πότε με τα τόξα, πότε με τα άλογα και τελικά με τα ξίφοι. Στα μεγάφωνα υπήρχε κάποιος που εξιστορούσε τα δρώμενα. Τα είχαν μπερδέψει τόσο με ήχους της εποχής (καλπάσματα αλόγων και σπαθιά) όσο και με διαλόγους πχ των βασιλιάδων με τους στρατηγούς τους και των αγγελιοφόρων.

20151011_152057

20151011_141347

Περάσαμε πάρα πολύ ωραία! Κάναμε το πικνικ μας, γελάσαμε, χαζέψαμε, ήπιαμε τον καφέ μας, μάθαμε και την ιστορία μας ήταν πολύ χαλαρή μέρα. Είμαι πολύ μεγάλη οπαδός της διαδραστικής ιστορικής μάθησης όχι τόσο για τα παιδιά, αλλά για εμάς τους μεγάλους. Εδώ οι Βρετανοί έχουν καταφέρει να γελάνε με τις ήττες τους και αυτό είναι πάρα πολύ ξένο για εμάς τους Έλληνες που αισθανόμαστε συνεχώς απειλούμενοι και δεν σηκώνουμε κουβέντα για το Ελληνικό μεγαλείο. Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ του τί φοβάμαι ότι το μέλλον μπορεί να κρύβει και την αποδοχή του παρελθόντος. Θα φτάσουμε άραγε ποτέ στο σημείο να πηγαίνουμε για παράδειγμα στην Κνωσσό και να βλέπουμε αναπαράσταση της τότε ζωής στο παλάτι; Θα ξεκινά άραγε ποτέ η φρεγάτα του Θησέα για το Σούνιο με μαύρα τα πανιά; Ξέρω, εσύ που με διαβάζεις πιστεύεις πως ζω στο συννεφάκι μου. Το συζητούσα με κάτι εθελοντές οι οποίοι μου έλεγαν πως το κάνουν κάθε χρόνο γιατί κατασκηνώνουν από το προηγούμενο βράδυ και κάνουν πολύ χαβαλέ. Υπενθυμίζω πως δεν παίρνουν χρήματα γι αυτό που κάνουν. Είναι βέβαια, ντόπιοι θέλουν τον τουρισμό στο μέρος τους, αλλά έχουμε κι εμείς την ίδια θέληση στην Ελλάδα πιστεύω.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s