Ορθοπεταλιές κόντρα στον καρκίνο

Είμασταν στο δεύτερο πτυχείο της Αρχιτεκτονικής στην πρωτεύουσα της Σκωτίας. Αυτά ήταν τα πιο όμορφα φοιτητικά μας χρόνια. Για οικονομικούς λόγους είχαμε και έναν συγκάτοικο. Η συγκατοίκηση είναι δύσκολο πράγμα, την έχω ζήσει και από την ανάποδη και το ξέρω. Με τον φίλο μας τον Αντρέ όμως όλα ήταν εύκολα. Είχαμε κοινά ενδιαφέροντα, κοινή οπτική ζωής, κοινές ανησυχίες και φυσικά κοινή σχολή. Είμαστε τώρα φίλοι μετά από δεκαπέντε χρόνια και παρόλο που εκείνος είναι με την γυναίκα του και το παιδί του στο Εδιμβούργο κι εμείς φύγαμε για Λονδίνο (ακόμα προσπαθεί να μας πείσει να επιστρέψουμε) ο άντρας μου τον θεωρεί από τους κολλητούς του. Μιλάνε καθημερινά μέσω whatsapp και ενός κλειστού φόρουμ που έχουν φτιάξει μόνο για τους τρείς τους. Μια μέρα λένε πως θα δημοσιεύσουν τις διαδικτιακές τους κουβέντες σε μορφή βιβλίου και θεωρούν πως θα κάνει πάταγο. Στην παρέα έχει προστεθεί τα τελευταία 8-10 χρόνια και ο Σκωτσέζος κολλητός του Αντρέ ο Ντέηβ. Κάθε χρόνο τα αγόρια μαζεύονται και πάνε μία στην Ιρλανδία (που είναι η καταγωγή του Αντρέ), μία στη Σκωτία ή εδώ στο Λονδίνο άνευ οικογένειας. Τσακώνονται συνέχεια για όλα τα σπορ από το ποδόσφαιρο, το κρίκετ και η αποκορρύφωση έρχεται στο ράγκπυ όπου εκεί βγαίνουν όλα τα εθνικά απωθημένα στην παρέα. Μοιράζονται μουσική διαδικτιακά σαν να είναι 14χρονα και παλιμπαιδίζουν ασύστολα όταν είναι μαζί.
Πριν από κάποια χρόνια η πεθερά του Αντρέ πάλεψε επιτυχημένα τον καρκίνο του μαστού. Αυτό το καλοκαίρι, και σε διάστημα 3-4 εβδομάδων ο καρκίνος χτύπησε την πόρτα της οικογένειας του φίλου μας από τρεις διαφορετικές μεριές και σε άτομα της ηλικίας μας. Η οικογένειά τους πάγωνε στα νέα που ερχόντουσαν απανωτά. Η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και δυστυχώς όλες είναι πολύ δύσκολες μορφές της ασθένειας. Δεν ξέρω τί ειπώθηκε στις κουβέντες των τριών αγοριών, υποψιάζομαι όχι πολλά, έτσι είναι αυτοί. Όμως ο Αντρέ ήθελε να κάνει κάτι, αισθανόταν ότι έπρεπε να δράσει. Εκεί, μέσα στον συναισθηματικό φόρτο και θυμό αποφάσισε να βοηθήσει στο να μαζευτούν χρήματα για την έρευνα καταπολέμησης του καρκίνου (http://www.icr.ac.uk/) παίρνοντας μέρος στην οργανωμένη 4ήμερη ποδηλατοδρομία από το Λονδίνο στο Παρίσι. Με το που το ανακοίνωσε στην παρέα οι άλλοι δύο αποφάσισαν να τον συντροφεύσουν. Όσο περισσότερα χρήματα μαζευτούν για τον σιγκεκριμένο σκοπό τόσο καλύτερο! Είναι και οι τρείς τους ποδηλάτες, αλλά τόση μεγάλη απόσταση σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα δεν έχει επιχειρήσει κανένας τους πριν.

aee1522e-3267-434e-8fe1-ee741a578c73
Βγάλανε και όνομα στην ομάδα! Τους λένε Queasy Riders που θα πει οι ζαλισμένοι καβαλάριδες και ο Αντρέ έφτιαξε και μπλογκ για να αναρτούν την προετοιμασία τους και τις διαδρομές που κάνουν. Παρακολουθήστε τους στο www.queasychortles.wordpress.com. Είναι ακόμα η αρχή αφού ο αγώνας είναι τον Απρίλιο, αλλά η παρέα έχει διάθεση και κίνητρο το στόχο του Αντρέ. Και όπως προκύπτει, η όλη προσπάθια έχει δώσει ενέργεια σε όλη την οικογένεια. Στο μπλογκ τους θα μπορείτε να παρακολουθήσετε όχι μόνο την προπόνηση με διαδρομές που ακολουθούν τα αγόρια στη Σκωτία και ο Φιλ στη Νότιο Αγγλία, αλλά και στιγμιότυπα από την σκληρή πραγματικότητα. Εδώ η χορωδία της αστυνομίας που επισκέφτηκε την κουνιάδα του Αντρέ στο νοσοκομείο, η οποία έχει τώρα τέσσερεις βδομάδες νοσηλευμένη μετά από εγχείρηση.
 https://queasychortles.wordpress.com/2015/09/17/choir/

Την Κυριακή που μας πέρασε, και στο πλαίσιο της προπόνησης ο Φιλ, παρέα με έναν φίλο του, έλαβε μέρος στην οργανωμένη διαδρομή 87 μιλίων (147χλμ) στο Brighton. Σηκώθηκε στις 5 το πρωί, έλυσε το ποδήλατό του, το έβαλε στο αυτοκίνητο, πήγε στο Brighton, έτρεξε τον αγώνα και οδήγησε πίσω την ίδια μέρα. Όταν έφτασε σπίτι έδειχνε κατάκοπος και άρχισα πραγματικά να αναρωτιέμαι πώς στα κομμάτια θα τα καταφέρουν τον Απρίλιο. Διαβάστε την ανάρτησή του για την Κυριακή που μας πέρασε (https://queasychortles.wordpress.com/2015/09/29/brighton/) με όλους τους χάρτες, φωτογραφίες και άλλα πολλά.
certificate

Είμαι περήφανη για αυτό που κάνουν οι τρείς τους. Για το ότι συσπειρώθηκε η φιλία τους στον κοινό σκοπό, για την τόσο δημιουργική αντιμετώπιση της κατάστασης, για την ανιδιοτέλεια του εγκειρήματος, για τον προσωπικό αγώνα, για όλα αυτά που τελικά είναι ο άντρας μου. Λίγων λόγων και περισσότερης δράσης.

Να πω επίσης, ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όσους έχουν δώσει χρήματα μέχρι τώρα. Κάποιοι έχετε αφήσει και πολύ ενθαρρυντικά μηνύματα στον τοίχο της σελίδας που τα αγόρια διαβάζουν και παίρνουν ενέργεια. Σκοπός είναι να μαζευτούν 4,500 λίρες (1500 λίρες ο κάθε ένας) και την εξέλιξη του στόχου μπορείτε να τη βλέπετε ζωντανά στη σελίδα  https://www.justgiving.com/queasy-riders Εαν κάποιος θέλει να συνεισφέρει στην ίδια σελίδα αρκεί να πατήσει το κουμπί donate.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s