Zoe Williams – Αρχές Ιουνίου

Αρχές Ιουνίου.

Στα πλαίσια του Greenwich book festival, που διοργανώθηκε είχε έρθει και η Zoe Williams. Μόλις είχαν τελειώσει οι εκλογές εδώ στην Βρετανία. Ο Κάμερον κέρδισε με την συντριπτική πλειοψηφία (24 θέσεις περισσότερες από τους labour). Είδαμε με έκπληξη τον χάρτη γαλάζιο παρότι τα τελευταία χρόνια με τους συντηρητικούς όλοι όσους γνωρίζω έχουμε δυσκολευτεί πάρα πολύ με τις δουλειές μας (απολύσεις, τρελές μειώσεις,ελάχιστες ελπίδες για δουλειά), την παιδεία μας (σταματήσανε οι επιδοτήσεις στα σχολεία, οι δάσκαλοι δουλεύουν υπερωρίες για να μπορέσουν να καλύψουν την γραφειοκρατία που τους έχουν επιβάλει και τα πολύ ενδιαφέροντα προγράμματα που είχαν ξεκινήσει με στόχο την διερεύνιση ενός διαφορετικού συστήματος παιδείας κοπήκαν απότομα), το σύστημα υγείας, με τους χρόνους αναμονής να έχουν φτάσει κόκκινο, τους γιατρούς να παραιτούνται, θέσεις να ανοίγουν και κανένας να μην στέλνει πια βιογραφικά λόγο του χαμηλού μισθού στο δημόσιο και άλλα πολλά.

Όμως η χώρα στήριξε την ίδια κυβέρνηση και μάλιστα αυτή την φορά χωρίς να χρειαστεί να συνκυβερνήσει με άλλο κόμμα. Πήγα στην ομιλία της Zoe Williams, πολιτικής δημοσιογράφου, γιατί την είχα ακούσει να μιλά στο ραδιόφωνο και είχα αισθανθεί ότι είχα να πάρω από την απτική της. Επίσης έχει βγάλει και ένα καινούριο βιβλίο με τίτλο “get it together, why we deserve better politics”. Ο τίτλος και μόνο με ιντρίγκαρε. Ναι! Όντως, αξίζουμε καλύτερους πολιτικούς, σκέφτηκα και πήγα να την δω και ζωντανά. Αρκετά πράγματα μου μείνανε έντονα από αυτά που είπε:

Η αριστερή παράταξη, είπε, είναι παραδόξως πολύ περισσότερο σνομπ από την δεξιά. Στην δεξιά παράταξη θα δεις γαλαζοαίματους και ανθρώπους με οικονομική επιφάνεια, αλλά παράλληλα θα δεις και ανθρώπους που απλά θαυμάζουν αυτή την κατηγορία και δουλεύουν σκληρά για να την φτάσουν. Ταυτίζονται λοιπόν, με τις πεποιθήσεις των συντηρητικών ενώ δεν είναι απαραίτητο ότι τα οικονομικά μέτρα των συντηρητικών τους ευνοούν ιδιαίτερα. Οι γαλαζοαίματοι και ανωτέρα τάξη (εδώ έχουμε όντως τέτοιους) δεν έχουν πρόβλημα με αυτή τη μερίδα πληθυσμού. Η κατηγορία αυτή δεν θα τους φτάσει ποτέ, όσο και αν ονειρεύονται. Είναι, όμως, χρήσιμοι για να βγάζουν μια κυβέρνηση που ευνοεί τις πεποιθήσεις τους. Τα οικονομικά συμφέροντά τους για να είμαστε ξεκάθαροι, δεν επιρεάζονται ιδιαίτερα από τις κυβενήσεις, οι καταθέσεις τους μεταφέρονται εύκολα και ανάλογα με τις συμβουλές των οικονομολόγων τους. Στην αριστερή παράταξη όμως, εάν στέλνεις το παιδί σου σε ιδιωτικό σχολείο, αν έχεις σπίτι σε καλή περιοχή, εάν πηγαίνεις διακοπές σε εξωτικά μέρη και εαν έχεις ένα lifestyle ευκατάστατου δύσκολα μπορείς να ανήκεις ή να κάνεις διάλογο για αυτά που πιστεύεις.

Οι τελευταίες εκλογές ανά την Ευρώπη, έχουν βρει τους πολίτες να ψηφίζουν με κίνητρο τον φόβο. Παλιότερα οι ηγετικές μορφές ή η γραμμή ενός κόμματος έπειθαν τον λαό και ο πολίτης ψήφιζε με βάση την ελπίδα. Για πόσα χρόνια όμως μπορεί να συντηρείται μία κοινωνία μέσα στον φόβο; Δεδομένου το ότι ο φόβος αναστέλει τη δημιουργικότητα, κάποια στιγμή μάζα θα αντιδράσει.

Η πολιτική με άξονα τον πολίτη και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν θα πρέπει να είναι γραμμή ενός σιγκεκριμένου κόμματος. Όλα τα κόμματα, ανεξαρτήτως με ποιά μέτρα θεωρούν ότι θα το κατορθώσουν πρέπει να έχουν σαν πρωτεραιότητα την βιώσιμη ευημερία του λαού. Έχουμε φτάσει σε μια Ευρώπη όπου έχει έρθει ακριβώς το αντίθετο και πλέον οι απλές ανθρώπινη αξία είναι σε δεύτερη προτεραιότητα.

Είπε κι άλλα πολλά για την Ελλάδα και την Ισπανία και φάνηκε πως παρακολουθεί τα γεγονότα από κοντά. Ήρθαν οι ερωτήσεις και έκανα και εγώ κάποιες και τελικά βρεθήκαμε να μιλάμε οι δυό μας γιατί είχε περάσει η ώρα και ο κόσμος προχωρούσε στην προηγούμενη ομιλία. Θυμάμαι που της είπα, ωραία όλα αυτά και ιδεολογικά, αλλά πιστεύετε πως το ΔΝΤ και το Εurogroup θα μας αφήσουν έτσι εύκολα να ξεφύγουμε; Και μου απάντησε απλά “we have to at least try!”

Αυτό που μου έκανε εντύπωση επίσης, ήταν πως το είπε πολλές φορές ότι στις τελευταίες εκλογές δεν ψήφισε την αριστερή παράταξη γιατί δεν την ενέπνευσε. Αυτή η νηφαλιότητα και η έλλειψη φανατισμού σε παρατάξεις και πρόσωπα ήταν πρωτόγνωρη για μένα, το εκτίμησα.

Αύριο θα διεξαχθεί το δημοψήφισμα στην Ελλάδα για την αποδοχή των όρων νέου δανεισμού. Είναι οι μόνες εκλογές που θεωρώ ότι η κυβέρνηση θα έπρεπε να δώσει την δυνατότητα ψήφου και σε εμάς στο εξωτερικό. Τα τελευταία χρόνια ένα πολύ μεγάλος αριθμός κόσμου έχει έρθει εδώ στην Αγγλία μέσα από τον οικονομικό διωγμό και βρίσκεται παγιδευμένος ψυχολογικά, θέλοντας να γυρίσει πίσω. Αλλά κι εμείς που έχουμε έρθει εδώ με άλλες συνθήκες, ερωτικού μεταναστευτικού κινήματος, ας το πούμε, θέλουμε όσο ποτέ να συμμετέχουμε. Για όλους εσάς που είστε εκεί εύχομαι να σας έδωσα μία λίγο διαφορετική οπτική μεταφέροντας κάποια σκέψεις και εικόνες από το Λονδινάκι μας.

Αρκετά από εμένα, καλή ψήφο! Εύχομαι να σας δώσει ο Θεός πίστη και εσωτερική ηρεμία ώστε να ψηφίσετε από ελπίδα και όχι από φόβο, είτε αυτό είναι το ναι, είτε το όχι. Προπαντώς ό,τι και να γίνει τις επόμενες μέρες, μην πανικοβάλεστε, χαμογελάστε και η ζωή συνεχίζεται.

2 thoughts on “Zoe Williams – Αρχές Ιουνίου

  1. Φαίνεται να ήταν μια ενδιαφερουσα ομιλία και συνάντηση.
    Θα την εχω υπόψη την αρθρογραφο, δεν την γνώριζα πριν το ποστ αυτό☺.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s