Φεβρουάριος – Half Term 2015

Την προηγούμενη εβδομάδα είμασταν Αθήνα. Φέτος αποφασίσαμε να μην έρθουμε για το Πάσχα. Κατεβήκαμε όμως με τους φίλους μας Barbara kai Dan καθώς και τα τρία τους μικρά. Ο μεσαίος είναι στην ίδια τάξη με τον Αλέξανδρο και κάνουν πολύ παρέα τα τελευταία τρία χρόνια παρόλο που είναι στην άλλη τάξη. Είναι βέβαια και τα Παρασκευιάτικα playdates που τηρούμε ευλαβικά από την αρχή του nursery. Το παρεάκι έχει μεγαλώσει σε σημείο που δεν μας χωράνε τα σπίτια πια (είναι και μικροσκοπικά τα δικά μας η αλήθεια είναι). Είχαμε πει ότι θέλαμε να κατέβουμε Ελλάδα μαζί με όλη την παρέα για τα γεννέθλια του Αλέξανδρου (το χάος το ίδιο αφού συμπεριλαμβάνει τουλάχιστον 4 οικογένειες) αλλά δεδομένου το ότι η μία μόλις γέννησε και η άλλη ζορίζεται με τα οικονομικά της είπαμε να πάμε μόνοι μας με την σιγκεκριμένη οικογένεια για αρχή το Φλεβάρη και βλέπουμε.

Τα εισητήρια ήταν πολύ οικονομικά και έτσι το τολμήσαμε! Περάσαμε τέλεια! Είχα δύο αγωνίες για αυτό το ταξίδι. Πρώτων η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα είχε φέρει φήμες ότι τα μηχανήματα μπορεί να μην βγάζανε χρήματα για κάποιες μέρες λόγω της συνάντησης με το Eurogroup. Για μας δεν με έννοιαζε τόσο, αλλά όταν φέρνεις και μία οικογένεια μαζί σου με τρία παιδιά όσο να’ναι τους έχεις έννοια. Η δεύτερη μου αγωνία ήταν τί να τους δείξω. Οι μέρες ήταν αρκετές. Μία βδομάδα ολόκληρη στην Αθήνα, μία Αθήνα που εγώ την ζω μέσα από ένα πολύ σιγκεκριμένο πρίσμα. Έρχομαι, βλέπω όσους μπορώ χωρίς απαραίτητα να βλέπω την πόλη αλλά κάποια πολύ σιγκεκριμένα μέρη. Αυτό δεν είναι του χαρακτήρα μας με τον Φιλ. Ακόμα και εδώ στο Λονδίνο μας αρέσει να πηγαίνουμε σε καινούρια μέρη συνέχεια ή απλά να μαζευόμαστε σπίτι μας. Επίσης, οι γνώσεις μου για το ιστορικό κομμάτι της Αθήνας είναι ελάχιστες. Τα σχολικά χρόνια τελείωσαν κοντά στην εικοσαετία πια. Για όλα όμως έχει να κάνει το πόσο εύκολη είναι η παρέα τελικά. Μου έχει τύχει να πάει κόσμο σε τέλεια μέρη στο Λονδίνο και να είναι πολύ χλιαροί έως ελαφρώς γκρινιάριδες και μου έχει τύχει να βρεθώ σε πολύ δύσκολες φάσεις με άλλους και να είναι γεμάτοι θετική ενέργεια.

Οι μέρες περάσαν πάρα πολύ γρήγορα. Ανεβήκαμε στην Ακρόπολη, στον Λυκαββητό, πήγαμε στο Φλοίσβο και την Κηφισιά, περπατήσαμε το Μοναστηράκι, το Θησείο, την Πλάκα και το ιστορικό κέντρο πολλές φορές. Την ημέρα είμασταν με τους φίλους μας από το Λονδίνο και τα βράδια με τους Αθηναίους που την ημέρα δούλευαν. Εννοείται ότι είμαι κομμάτια τώρα. Όμως χάρηκα πολύ! Ήταν μια απόδραση για μας, αλλά ήταν και μια σπάνια σμίξη των δύο κόσμων μας. Τα τραπεζώματα στο σπίτι των γονιών μου ήταν καθημερινά και μας κράτησε και όλα τα παιδιά ένα βράδυ η μαμά μου και βγήκαμε όλοι μαζί. Αισθάνομαι πως μας γνωρίσανε λίγο καλύτερα και εκείνοι.

20150214_151951
Εδώ παιχνίδια στο αεροπλάνο.

20150215_154327
Ήρθανε οι πρώτες ποικιλίες και μαζί με αυτά και τα ουζάκια!
20150219_124825
Το μοναδικό κοριτσάκι της παρέας μας.
IMG_8003
Βρεθήκαμε στο Καλλιμάρμαρο γιατί ο Νταν είναι δρομέας από τους λίγους. Χωρίς υπερβολές. Κάθε χρόνο κάνει γύρω στους 6-7 αγώνες αποστάσεων 100χλμ και πάνω. Ήθελε, λοιπόν, να κάνει την κλασσική διαδρομή του Μαραθώνιου για ιστορικούς λόγους. Σηκώθηκε ένα πρωί και πήγε στο Μαραθώνα και άρχισε να τρέχει. Είπαμε θα πάμε σε κανένα εμπορικό κέντρο να χαζέψουμε. Μέχρι να πάμε μας πήρε τηλέφωνο ότι έφτανε. Μπήκαμε σε ένα ταξί να τον υποδεχτούμε. Εκεί από έξω από το Καλλιμάρμαρο τον βλέπουμε να προσπερνά το ταξί και έφτασε πριν από εμάς. Είπαμε στο ταμείο με τα εισητήρια ότι μόλις έκανε την διαδρομή και αν μπορεί να τελειώσει μέσα στο στάδιο χωρίς εισητήριο αλλά δεν πτοήθηκαν. Τελικά κόψαμε εισητήρια για όλους και έκανε το γύρο. Ίσως για μας που έχουμε μεγαλώσει στην Αθήνα το Καλλιμάρμαρο να έχει γίνει συνήθια, όμως μέσα από τα μάτια του Dan είδα τη σημασία του. Ήταν πολύ εντυπωσιακό ότι δεν κουράστηκε καθόλου! Τουχρόνου, θέλει να κάνει το Σπάρταθλον.

IMG_8056

Το ζουζούνι μου πέταγε από χαρά που είχε τους φίλους του μαζί!
IMG_8126

Όπως πάντα το μουσείο της Ακροπόλεως εντυπωσίασε…
Ήταν μια πολύ κουραστική αλλά άκρως απολαυστική εβδομάδα! Εύχομαι να υπάρξουν αφορμές και για άλλες παρέες μας να κατέβουν μαζί μας Ελλάδα.

2 thoughts on “Φεβρουάριος – Half Term 2015

  1. Ζηλεύω!! Όχι την Αθήνα (γιατί εδώ μένω) αλλά την εμπειρία ενός όμορφου ταξιδιού με φίλους, χωρίς ιδιαίτερη αφορμή. Εύχομαι σύντομα να έχετε και πάλι την ευκαιρία τέτοιας απόδρασης!

    1. Ναι, κι εμείς θέλουμε παρέα για εκδρομές. Ωραία και μόνοι, βέβαια, αλλά με παρέα παίρνουν άλλο χρώμα οι μέρες… Έχεις δίκιο πάντως, στην Ελλάδα η διάθεση δεν είναι τέτοια ώστε να γίνονται παρεΐστικα ταξίδια εύκολα αυτόν τον καιρό. Νομίζω δεν υπάρχει η ανέμελη διάθεση με τα πολιτικοοικονομικά δρώμενα. Συζήτησέ το με τους φίλους όμως γιατί μπορεί να σε εκπλήξει η αντίδραση… έστω και για κάμπινγκ πχ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s