Χριστουγεννιάτικες προετοιμασίες 2014

(Twinke twinkle little star από την Fredrika Stahl. Το πιο μαγικό Χριστουγεννιάτικο τραγούδι που έχω ακόυσει εδώ και καιρό. Είδα τον γιό μου να το χορεύει και κάθε φορά που το ακούω είναι σαν να τον βλέπω μπροστά μου.)

Φέτος το δέντρο στήθηκε νωρίς, για μας, εκεί το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Νοέμβρη συντροφιά με την αδερφή του άντρα μου που ήρθε να μας δει για τριήμερο. Πάντα μου άρεσε να στολίζω το δέντρο με άλλους. Κάπως σαν να ξεχωρίζουν τα χρόνια μεταξύ τους χτίζοντας διαφορετικέ αναμνήσεις. Τελικά, δεν βρήκα κανένα από τα στολίδια τα παλιά μας. Μέσα στην μετακόμιση χαθήκανε και μου στοίχισε γιατί ήταν στολίδια το κάθε ένα μοναδικό, συλλεγμένα ένα τον κάθε χρόνο. Έχω τόση χαρά φέτος όμως που τίποτα δεν μου χαλάει το κέφι.

Κάποιες μέρες μετά φτιάξαμε και μελομακάρονα και κουραμπιέδες με μια φίλη τα οποία έχουν ήδη ε ξ α φ α ν ι σ τ ε ί ! Μάλλον πρέπει να κάνω και δεύτερη δόση τώρα.

Στο σχολείο του Αλέξανδρου το έχουν τερματίσει με τις Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις. Η όλη κατάσταση ξεκίνησε με το fair του σχολείου το πρώτο Σαββατοκύριακο του μήνα. Εκεί το σχολείο είναι ανοιχτό και πουλάνε ατελείωτα δώρα, παιχνίδια, δέντρα, στολίδια, κάρτες, ημερολόγια, έχουνε παιχνίδια, γλυκά και άλλα πολλά όπως να κάνεις χειροτεχνίες, να δεις τον άγιο Βασίλη και κατά βάση να βγάλει κάποια έσοδα το σχολείο για κάποιο σκοπό. Ο δικός μας φέτος είναι η δημιουργία ενός παρτεριού στο πίσω μέρος του σχολείου.

Έπειτα πήγα σε ένα φιλανθρωπικό δείπνο στο σπίτι μιας φίλης οπου είχε πολύ ενδιαφέρον. Μετά το γεύμα για το οποίο αφήσαμε ό,τι ήθελε ο κάθε ένας, έκανε δημοπρασία διάφορα δώρα που προσφέραμε εμείς. Κάποια από αυτά ήταν babysitting για ένα βράδυ, ή μάθημα σάμπα από μια Βραζιλιάνα φίλη ή μία λογίστρια προσέφερε να κάνει την φορολογική δήλωση για ένα χρόνο. Εγώ κέρδισα το πιο απίθανο δώρο, μία ξενάγηση στο Westminster, μέσα στη βουλή! Είναι ένα από τα μέρη που δεν μπορείς να πας εύκολα. Προσωπικά, έχω βρεθεί στον χώρο μέσα από την δουλειά μου, αλλά ήθελα την σιγκεκριμένη ξενάγηση γιατί είναι από έναν φίλο που δουλεύει εκεί και έχει γνώσεις. Γενικά ήταν πάρα πολύ καλή ιδέα! Τα χρήματα που  θα πάνε σε ένα σιγκεκριμένο σχολείο στην Αφρική με το οποίο η οικοδέσποινα έχει πολύ καλές σχέσεις. Για ένα παιδάκι να πάει σχολείο για έναν χρόνο το κόστος είναι £20. Εμείς, μέσα σε μία βραδιά καταφέραμε να βοηθήσουμε ώστε 38 παιδάκια να συνεχίσουν άλλη μία χρονιά. Είναι απίστευτο πόση βοήθεια δίνει ένα μικρό ποσό!

Κατα τα άλλα είχαμε κι άλλες επισκέψεις από την αγαπημένη μας θεία του άντρα μου. Περάσαμε πάρα πολύ ωραία, βρεθήκαμε, τα είπαμε, και μας πήγε και στον πύργο του Λονδίνου για βόλτα. Ήταν πραγματικά απίθανα, αλλά αυτό είναι άλλη ανάρτηση.

Σήμερα είναι η τελευταία μέρα σχολείου και έχουν κάνει απίθανα πράγματα για να γιορτάσουν!

Την προηγούμενη εβδομάδα μας καλέσανε στο σχολείο το βράδυ και πήγαμε με τις μπιτζάμες μας και κουβερτούλες. Εκεί, κάτω από το μεγάλο δέντρο τους διαβάσανε τρία βιβλία Χριστουγεννιάτικα που είχαν διαλέξει. Ήταν από τα πιο παλιά βιβλία που δεν είχα ξαναδεί. Την Τετάρτη που μας πέρασε είχαμε την γιορτή του σχολείου. Ο δάσκαλος της μουσικής έδωσε ρέστα πάλι! Κάθε φορά επιλέγει πολύ μοντέρνα και ψαγμένα τραγούδια για να ντύσουν τα χορευτικά. Οι δε χορογραφίες είναι σχεδιασμένες σε συνεργασία με μία από τις δημόσιες σχολές χορού και είναι πάρα πολύ μοντέρνες! Τα τραγούδια που τραγουδάνε τα παιδάκια τα έχει γράψει ο δάσκαλος αυτός και δεν έχουν καμία σχέση με τα παραδοσιακά. Είναι λες και τα έχει γράψει για θέατρο ή μιούσικαλ. Θέλεις να σηκωθείς και να χορέψεις! Το σχολείο μας δεν έχει καθόλου σκηνικά στις γιορτές, ούτε έχει χώρο για να στήσει “σκηνή”, όμως οι γιορτές είναι πραγματικά πολύ ποιοτικές! Πέρα από το γεγονός ότι είναι τα παιδάκια μας που βλέπουμε να χορεύουν και να τραγουδούν και την όλη σιγκίνηση που σου προκαλεί το προσωπικό κομμάτι, ο δάσκαλος αυτός έχει μεταμορφώσει μία αρκετά προβλεπόμενη γιορτή ώστε να αγγίξει τις καρδιές ΚΑΙ των γονιών. Και γι αυτό, του είμαι ευγνώμων.

Σε συνέχεια των εορτασμών εχτές είχανε πάρτυ στην τάξη τους για να γιορτάσουν το γεγονός ότι όλα τα παιδάκια πήγανε καλά αυτό το τρίμηνο. Φέρανε γλυκά και σνακ και μεταμορφώσανε την τάξη σε ντίσκο με μουσική, χορό και παιχνίδια. Το σκεφτόμουν αυτό και το γεγονός ότι εμείς στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια των σχολικών χρόνων δεν γιορτάζαμε τα επιτεύγματά μας. Γιορτάζαμε ιστορικά και θρησκευτικά γεγονότα, αλλά τις δικές μας επιτυχίες τις βλέπαμε λίγο σαν πρέπει. Η αποτυχία μπορεί να είχε επιπτώσεις, η επιτυχία και η πρόοδος, το ταξίδι δηλαδή όχι. Χαίρομαι πολύ που έχει την ευκαιρία να το κάνει αυτό ο γιός μου. Σίγουρα θα βοηθήσει στο να μπορεί να χαίρεται την ζωή μέσα από την πορία και την προσπάθεια και όχι από το αποτέλεσμα μόνο.

Τέλος, σήμερα, τελευταία μέρα σχολείου, μετά το φαγητό, θα φορέσουν όλα τα παιδάκια τις πιτζάμες τους και θα δούνε Χριστουγεννιάτικη ταινία. Αχ να ήμουν εκεί σο πάτωμα δίπλα του τώρα αντί να σας γράφω…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s