Reception, η πρώτη τάξη του δημοτικού.

 

Maths at Reception
΄Ενα από τα παιχνίδια-σταθμοί στην αυλή του reception μας

Σε 4 εβδομάδες τελειώνουμε την πρώτη τάξη του δημοτικού, το Reception. Ναι, το ξέρω ότι στην Ελλάδα κάνουν μακροβούτια τα παιδιά αφού το καμπανάκι έχει χτυπήσει προ πολλού, αλλά εδώ τα σχολεία κλείνουν τέλος Ιουλίου. Και για να είμαι ειλικρινής, αυτό το τελευταίο τρίμηνο μετά το Πάσχα είναι το καλύτερο της χρονιάς! Ο καιρός έχει φτιάξει και αυτό ευνοεί τα παιχνίδια στην αυλή, τις μαμαδοσιγκεντρώσεις και τα πικνικ στα πάρκα μετά το σχολείο.

Φέτος η χρονιά είχε πολλά μαθήματα για τον μικρό με κύριο εκείνο της συνειδητοποίησης ότι το να διαβάζεις και να γράφεις τελικά είναι cool (όπως λέει και ο ίδιος)! Και αυτό για μένα είναι το καλύτερο!

Ο τρόπος που περάσανε την γνώση και οι μέθοδοι που χρησιμοποιήσανε στο σχολείο ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Και ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη ήταν το πόσο το σχολείο μας συμπεριλάμβανε τους γονείς στο ταξίδι αυτό. Θα τα γράψω λίγο ανακατεμένα ίσως, και μάλλον θα ξεχάσω πολλά, αλλά δεν την χωράς τη μία χρονιά σε ένα ποστάκι.

Καταρχάς το reception ξεκίνησε πριν τις διακοπές του περσινού καλοκαιριού! Είχαμε μία μέρα induction όπου πήγαμε οι γονείς και μας είπανε σε ποιές τάξεις θα είναι, τα της στολής του σχολείου, τί περιμένουν από εμάς στα τυπικά, απουσίες κτλ. Τα παιδάκια που πήγαιναν ήδη στο nursery του ίδιου σχολείου, όπως ο Αλέξανδρος είχαν και μία μέρα όπου τα πήγαν στην τάξη που θα ήταν φέτος. Εκεί τα κατα ένα χρόνο μεγαλύτερα παιδιά τους έδειξαν τα κατατόπια. Τέλος, είχαμε το reception lunch όπου είχαν προσκαλέσει τα μικρά και εμάς τους γονείς στο μεγάλο hall. Εκεί, τα παιδάκια της πρότελευταίας τάξης του δημορικού είχανε στήσει πολλά παιχνίδια και έναν μπουφέ. Το κάθε παιδάκι είχε και έναν μέντορα όπου του έδειξε τα παιχνίδια, τους χώρους του σχολείου και φάγανε τα δυό τους με εμάς τους γονείς να υπάρχουμε στο background. Τότε μου φάνηκε συμπαθητική κίνηση, τώρα όμως καταλαβαίνω πόσο έξυπνη ήταν από τους δασκάλους! Το μεγάλο διάλειμμα, αυτό μετά το φαγητό, είναι το μόνο που μπερδεύονται τα παιδιά του reception με το υπόλοιπο σχολείο. Για τα μικρά μας είναι πολύ σημαντικό! Άπειρες φορές έχει έρθει ο μικρός και μου μιλάει με δέος για τα μεγάλα παιδιά. Είναι σημαντικό να γνωρίζεις ένα από αυτά.

Το πρώτο τρίμηνο ξεκίνησε με το κάθε παιδί να έχει ξεχωριστό ραντεβού (20′ το κάθε παιδάκι) με την δασκάλα. Στην αρχή είπα είναι για να είναι οικείο με τον χώρο και τη δασκάλα. Η δασκάλα όμως, αφού συστήθηκε έκανε κάποιες ερωτήσεις στο κάθε παιδί με σκοπό να δει εάν εκείνο γνωρίζει κάποια βασικά πράγματα: να αναγνωρίζει το όνομά του, να μπορεί να γράφει το όνομά του, να αυτοεξυπηρετείται (μπουφανάκι στη θέση του, τουαλέτα κτλ). Στο reception τα παιδιά είναι 4 χρονών μόλις με τον Αλέξανδρο να είναι από τους μεγαλύτερους αφού έκλεισε τα 5 μόλις τον Οκτώβριο.

Στη συνέχεια μας καλέσανε τρεις διαφορετικές ημερομηνίες, εμάς τους γονείς για να μας … εκπαιδεύσουν! Την πρώτη φορά μας είπαν ακριβώς τί περιμένουν από τα παιδιά μέχρι το τέλος της χρονιάς. Σε ποιό βαθμό θα πρέπει να μπορούν να γράφουν και να διαβάζουν και τί μέσα χρησιμοποιούν. Κυρίως όμως μας είπανε τί ακριβώς πρέπει να κάνουμε στο σπίτι, λάθη που πρέπει να αποφθευχθούν από τους γονείς και με ποιούς τρόπους επικοινωνεί το σχολείο με τους γονείς. Την δεύτερη φορά, εκεί τον Νοέμβριο, παρακολουθήσαμε μάθημα. Ένα μάθημα με τελείως διαφορετική δομή από αυτό που εγώ είχα συνηθίσει και την τρίτη φορά μας δείξανε κάποια προγράμματα στον υπολογιστή που χρησιμοποιούν τα παιδιά σαν εργαλεία μάθησης.

η φωτογραφία δεν είναι από την δική μας τάξη, αλλά από το διαδίκτιο

 

Το μάθημα.

Τα παιδιά του δημοτικού δεν έχουν θρανία. Εδώ είναι το πρώτο σοκ σαν Ελληνίδα. Αν και επειδή στο γραφείο ασχολούμαστε με τον σχεδιασμό σχολικών κτηρίων το ήξερα. Όταν όμως παρακολούθησα μάθημα ήταν που μπήκα στον ρυθμό. Μία τυπική μέρα παιδιού στο reception έχει ως εξής. Τα παιδιά στην χρονιά αυτή έχουν δικό τους εξωτερικό χώρο. Μέσα από αυτόν τα αφήνουμε εκεί κάθε πρωί στην πόρτα της τάξης τους. Εκεί μας καλημερίζει η δασκάλα τους ή η μία από τις 3 βοηθούς της (Teaching assistance). Αφού αφήσουνε τα πράγματά τους στα πιαστράκια τους (το κάθε παιδί έχει δικό του με το όνομά του) κάθονται στο χαλί σε σειρά ανάλογα με το επίπεδό τους. Τα επίπεδα είναι τέσσερα. Τα παιδιά κοιτάζουν την δασκάλα η οποία είναι μπροστά από τον interactive board (έχουν καθιερωθεί πια σε όλες τις τάξεις ακόμα και στο nursery) και τους διαβάζουν το βιβλίο της ημέρας. Τα βιβλία αυτά σκοπό έχουν να διδάξουν στα παιδιά τα γράμματα και γι αυτό έχουν πολλές επαναλλαμβανόμενες φράσεις. Η ιστορία αυτή κρατά αρκετή ώρα αφού η δασκάλα σταματά ανά φάσεις και κάνει ερωτήσεις στα παιδιά αλλά και τα σηκώνει στον πίνακα για να γράψουν διάφορες λεξούλες. Αφού τελειώσει η ώρα αυτή τα παιδιά έχουν το ελεύθερο να κάνουν ό,τι θέλουν. Μέσα στην τάξη αλλά και στην αυλή (βρέχει χιονίσει κυριολεκτικά) έχουν στηθεί διάφορα τραπέζια με εκπαιδευτικά παιχνίδια. Τα δημόσια εδώ έχουν ιοθετήσει αρκετές από τις μοντεσσοριανές τεχνικές όπου για παράδειγμα γράφεις γράμματα σε ή με αφρό ξυρίσματος , με μεγάλα πινέλα και άλλα πολλά. Σχεδόν καθημερινά τα τραπέζια αλλάζουν θέμα και παιχνίδι. Κανένα παιδί δεν είναι υποχρεωμένο να κάνει κάποιο σιγκεκριμένο, και εδώ είδαμε έντονα τη διαφορά με τα αγόρια και τα κορίτσια αφού τα αγόρια ως επί το πλήστον θέλανε να τρέχουν πάνω στον πράσινο λοφίσκο της αυλής και να κρέμωνται από το ξύλινο έπιπλο αναρρίχισης ενώ τα περισσότερα κορίτσια δείχνανε από την αρχή ενδιαφέρον στα παιχνίδια λογικής και σιγκέντρωσης. Προς το τέλος της χρονιάς είδα επιτέλους και τον μικρό μου να ασχολείται και με άλλα πέρα του τρεχάματος. Ήταν ενδιαφέρον γιατί ενώ υπήρχαν εκεί όλη τη χρονιά σαν να ξαφνικά να του αποκαλύφθηκαν όλα!
Στις 12.30 τα παιδιά πηγαίνουν για φαγητό στη τραπεζαρία και το μεγάλο διάλλειμα. Μετά και μέχρι τις 3 συνεχίζεται το εκπαιδευτικό, ελεύθερο παιχνίδι.
Κάποιες μέρες πηγαίνουν στο ICT suite που είναι η αίθουσα όπου ασχολούνται με την τεχνολογία. Υπολογιστές υπάρχουν παντού στο σχολείο και όταν λέμε τεχνολογία δεν εννοούμε την χρήση υπολογιστών. Κάποιες άλλες μέρες κάνουν γυμναστική ή χορωδία.

Η ύλη και τα βιβλία μας.

Εδώ δεν έχουμε βιβλία. (Απανωτά εγκεφαλικά για εμάς που έχουμε συνηθίσει με το Ελληνικό σύστημα!!!). Η ύλη είναι μεν σιγκεκριμένη αλλά κυρίως σαν στόχους, όχι σαν σελίδες. Σε κάθε ενημέρωση γονέων μας λένε τους στόχους του επόμενου τριμήνου με ένα γράμμα που μας δίνεται μέσα στην τσάντα του μαθητή. Ο κάθε μαθητής έχει ένα τετράδιο που μένει στο σχολείο και έχει τους στόχους αυτούς τυπωμένους και κολλημένους. Κάθε φορά που επιτυγχάνεται ο στόχος, η δασκάλα το υπογραμμίζει με φωσφοριζέ. Το τετράδιο αυτό δεν είναι για τον μαθητή, αλλά για το σχολείο και για εμάς τους γονείς όταν πάμε για ενημέρωση. Και άρα πώς διαβάζουμε στο σπίτι? Στην αρχή της χρονιάς το σχολείο μας έδωσε ένα ημερολόγιο και δύο βιβλία τα οποία το σχολείο αλλάζει δύο φορές την εβδομάδα. Το ένα βιβλίο είναι ανάλογα στο επίπεδο ανάγνωσης του μαθητή και που πρέπει εκείνο να διαβάσει σε εμάς τους γονείς και το δεύτερο βιβλίο είναι που διαβάζουμε εμείς στα παιδιά. Στο πρώτο βιβλίο είναι που μαθαίνουν την ανάγνωση μέσα από μικρές ιστορίες/περιπέτειες. Το δεύτερο βιβλίο συνήθως αγγίζει θέματα συζήτησης και συναισθηματικής ανάπτυξης. Για παράδειγμα την διαφορετικότητα, τον πόλεμο, το να μοιράζασαι τη ζήλια, το θυμό και άλλα πολλά. Εμείς σαν γονείς πρέπει να αφιερώσουμε χρόνο ώστε να καταγράψουμε πώς αντέδρασσε το παιδί μας και πώς τα πήγε στην ανάγνωση. Το ημερολόγιο ελέγχεται με κάθε αλλαγή βιβλίου από τη δασκάλα όπου και το υπογράφει.

Πέρα από τα βιβλία όμως, το σχολείο παίρνει μέρος και σε έναν διαδικτιακό τρόπο εκπαίδευσης το reading eggs. Στην αρχή της χρονιάς μας δώσανε ένα username και password για τον Αλέξανδρο. Η εφαρμογή (είναι και στο ipad και στο pc) έχει διάφορους χάρτες. Το παιδί καλείται να ολοκληρώσει το χάρτη. Ο κάθε χάρτης έχει γύρω στα 13-16 παιχνίδια-levels. Όλα τα παιχνίδια έχουν να κάνουν με την ανάγνωση, τους ήχους (δίνουν πάρα πολύ έμφαση στα phonics) και τη γραφή (spelling, γιατί πολλές λέξεις απλά τις απομνημονεύεις). Στην αρχή το είχα δείξει στον μικρό και δεν είχε δώσει πολύ σημασία. Όμως στο σχολείο τους ρωτάνε συχνά- πυκνά σε πιο επίπεδο βρίσκονται και επιπλέον, κάθε φορά που τελειώνεις έναν χάρτη σου δίνουν ένα πτυχείο – certificate μπροστά σε όλη την τάξη. Όπως μπορείτε να φανταστείτε αυτό έδωσε ταιράστια ώθηση στον μικρό για “παιχνίδι”. Στο τέλος της χρονιάς δίνουν βραβείο σε όσους έχουν φτάσει στην μεγαλύτερη πίστα.
Αντίστοιχο παιχνίδι είναι και με τα μαθηματικά, τους αριθμούς και τα σχήματα (Mathseeds). Επίσης η εφαρμογή έχει μία πολύ μεγάλη βιβλιοθήκη με e-books για τα μεγαλύτερα παιδιά (Reading eggspress). Κάθε βιβλίο έχει και διαφορετικούς πόντους οι οποίου προστήθονται στο προφίλ σου. Τέλος, πέρα από τα εκπαιδευτικά, η εφαρμογή έχει και άλλα παιχνίδια που είναι κατάλληλα για την ηλικία του μικρού. Το προφίλ σου, η πορία σου και τα επιτεύγματά σου σε ακολουθούν για πολλές χρονιές. Δεν είναι κάτι δηλαδή που τελειώνει τον Ιούλιο με το κλείσιμο των σχολείων. Αντιθέτως, έχει πολλά παιχνίδια μέσα, ζωγραφική και άλλα που κρατάνε το ενδιαφέρον του παιδιού και δεν το θεωρεί αγγαρία.

Reading Eggs

Έβλεπα τον Αλέξανδρο όλη τη χρονιά, άλλοτε με δυσκολία, άλλοτε με ευκολία κάθε πρωί να στρώνεται (εμείς διαβάζουμε με το πρωινό μας πριν το σχολείο). Αρχικά το στρώσιμο ήταν που τον ζόρισε περισσότερο από όλα. Να μπορέσει να σιγκεντρωθεί αρκετά δηλαδή. Κάθε μέρα και λίγο παραπάνω, λίγο καλύτερα, λίγο πιο εύκολα. Αρχικά να μάθουμε όλα τα γραμματάκια σωστά. Η φορά πρέπει να είναι σιγκεκριμένη! Μετά να μάθουμε τις μικρές μικρές λεξούλες, και σιγά σιγά τις μεγαλύτερες. Και τώρα μπορεί να διαβάσει με αυτοπεποίθεση τα βιβλία που φέρνει στο σπίτι. Στα σκούρα δοκίμασα πολλές μεθόδους και κυρίως αυτή τη δωροδοκίας, όμως τελικά αυτό που είδα είναι ότι το μεγαλύτερο κίνητρο για εκείνον είναι ο υπερβολικός ενθουσιασμός από εμένα. Το τί “κόλλα το, μεγάλε, είσαι σαΐνι” και άλλα τέτοια κωμικά χρησιμοποίησα είναι απίστευτο! Στην αρχή έλεγα πόσο καιρό άραγε θα κάνω τον κλόουν?! Όμως τελικά αυτό που κατάλαβα είναι ότι την ενθάρρυνση την χρειάζεται στην αρχή. Μετά σαν να παίρνει μπρος ένα πράγμα και δεν έχει περιμένει επιβράβευση.

Όπως καταλαβαίνεται, έχω εντυπωσιαστεί με το σύστημα του δημόσιου σχολείου και τα όσα αυτό προσφέρει. Θα ήθελα να γράψω κάποια στιγμή για την ανάμειξη των γονιών και το πώς μας έχει αγκαλιάσει απόλυτα, πράγμα έχει φέρει δύο αποτελέσματα: καταρχάς έχει δημιουργηθεί μία πολύ δεμένη κοινότητα που πραγματικά έχουμε αλληλοβοηθηθεί άπειρες φορές εμείς οι μανάδες μεταξύ μας, για να μην μιλήσω για τις φιλίες που έχουν δημιουργηθεί. Δεύτερον, έχουν δεθεί πολύ τα παιδιά μεταξύ τους! Βρίσκονται συνέχεια εκτός σχολείου, είτε για να δούμε θέατρο, σινεμά, μουσεία. Είμαστε όλοι σε απόσταση 5-10′ περπάτημα οπότε είμαστε και φίλοι και γείτονες! Αυτό, για μένα που έχω τελειώσει ιδιωτικό σχολείο είναι πολύ καινούριο και πραγματικά ανεκτίμητης αξίας.

Τα Αρνητικά
Θα μου πείτε τώρα, καλά δεν έχει κάποιο αρνητικό το σχολείο σας, είναι δυνατόν; Για μένα το βασικό αρνητικό του είναι τα εξείς: Είναι 30 παιδιά με μία δασκάλα. Ναι έχουν τις teaching assistants αλλά ο αριθμός των παιδιών είναι μεγάλος! Σε σχέση με Ελλάδα βέβαια δεν είναι, σε σχέση με τα ιδιωτικά εδώ όμως, που έχουν 15 παιδάκια το πολύ ανά τάξη, είναι. Δυστυχώς στην ενταξή τους στα πανεπιστήμια θα πρέπει να συναγωνιστούν με αυτά τα παιδιά του ιδιωτικού και αυτό υποψιάζομαι και έχω ακούσει δηλαδή ότι σημαίνει ιδιαίτερα μαθήματα από κάποια στιγμή και μετά. O μικρός για παράδειγμα αν ήθελε (που γιατί να μην θέλεις?! η τεμπελιά είναι η εύκολη λύση!) θα μπορούσε να μην είχε κάνει απολύτως τίποτα! Να μην είχε ασχοληθεί δηλαδή ο ίδιος στο σπίτι ούτε με την ανάγνωση, τη γραφή ή το reading eggs και πραγματικά δεν νομίζω ότι κάποιος θα τον είχε πάρει χαμπάρι… ή τουλάχιστον όχι μέχρι αρκετά αργά οπότε και πλέον είναι μεγάλα τα κενά που θα έπρεπε να καλύψει…

Το άλλο μεγάλο αρνητικό είναι το σύστημα παιδείας εδώ αλλάζει συχνά! Ανάλογα με το τί αποφάσεις παίρνει η κάθε κυβέρνηση και τί ήθος θέλει να δώσει (οι συντηρητικοί εδώ έχουν τεράστια διαφορά νοοτροπίας από τους φιλελεύθερους ειδικά σε τέτοια θέματα). Ξέρω αρκετούς που έχουν αγανακτίσει με αυτό το θέμα και έχουν βάλει τα παιδιά τους σε ιδιωτικό σχολείο για να “ηρεμήσουν” από τις απανωτές αλλαγές. Ειδικά τα τελευταία χρόνια έχουν ακούσει πολλά τα αυτάκια μας! Αλλά ας μην το γυρίσω στην πολιτική και χαλάσουμε το ποστ. 🙂

Γενικά είμαι πολύ ευχαριστημένη και κυρίως εντυπωσιασμένη! Βλέπω τον μικρό να αγαπάει τη μάθηση και να έχει όρεξη και αυτό είναι το πιο σημαντικό! Αυτές τις μέρες το πρόγραμμά μας είναι γεμάτο εκδηλώσεις του σχολείου. Την Τετάρτη έχουμε sports day, μια άλλη μέρα την συναυλία του σχολείου, την μονοήμερη στο πάρκο, μία μέρα εκδρομή στο σινεμά, καθώς και το μεγάλο πανηγύρι της λήξης. Έτσι, σαν να κλείνουμε σιγά σιγά την πόρτα της πρώτης τάξης του reception. Όλοι, γονείς και παιδιά παρέα στο ταξίδι αυτό της μάθησης. Και για ακόμα μια φορά δοξάζω το Θεό για όλες αυτές τις χαρές που παίρνουμε!

 

 

 

6 thoughts on “Reception, η πρώτη τάξη του δημοτικού.

  1. Ελιζα θαυμάζω το κουράγιο σου που έγραψες με τόση λεπτομέρεια τις εντυπώσεις σου! Είδες πόσο γρήγορα πέρασε αυτή η χρονιά??
    Δύο σχόλια έχω μόνο.
    Κάθε τάξη έχει 3 (!!!!) teaching assistants?? Πολύ καλή αναλογία. Στα περισσότερα σχολεία είναι μια δασκάλα(ος) και μια βοηθός. Έχεις δίκιο εν μέρη ότι το μεγεθος της τάξης είναι ένα από τα αρνητικά, αλλά το μάθημα δεν είναι γραμμικό και τα παιδιά ανάλογα με το στάδιο που βρίσκονται δουλευουν σε μικρά γκρουπ με teaching assistants – και τα παιδιά που θέλουν επιπλέον υποστηριξη και τα παιδιά που είναι αρκετά μπροστά και χρειάζονται περισσότερες προκλήσεις. Οπότε η αναλογία 1:30 ευτυχώς δεν είναι ακριβως έτσι.
    Επίσης μη σκέφτεσε από τώρα το πανεπιστήμιο. Η εκπαίδευση δεν είναι αγώνας δρόμου (παρόλο που προφανώς αυτή είναι η αποψη του υπουργειου αυτη την περίοδο). Τα ιδιωτικά σχολεία δεν παρέχουν απαραίτητα καλύτερο εκπαιδευτικό περιβάλλον από τα Δημόσια. Τα παιδια στο Δημοτικό χρειάζεται μόνο να έχουν αγάπη για μάθηση. Να κρατήσουν τον ενθουσιασμό τους και την περιέργεια τους. Και να αναπτύξουν learning και work ethos. Αν το επιτύχουν αυτό, όλα τα άλλα είναι παιχνιδάκια. Και για αυτό δεν παίζει ρόλο η αναλογία αλλά το ήθος και η φιλοσοφία του σχολείου. Σε αυτές τις μικρές ηλικίες δε θα έδινα βάρος στο πόσο ακαδημαικό είναι το curriculum
    Καλή συνέχεια στο learning journey του Αλέξανδρου 🙂

    1. Καλησπέρα Αναστασία μου! Έλεγα καιρό να τα γράψω γι αυτό μου βγήκε αναλυτικό το ποστ.
      Είναι 3 part time teaching assistants! Πράγμα που εμένα δεν μου αρέσει. Θα προτιμούσα δυο άτομα σταθερά.
      Καλή συνέχεια και στα δικά σου παιδιά! Πες πώς του φάνηκε του μικρού η τάξη.
      Φιλιά πολλά!

      1. Ναι αυτα τα part-time παίζουν πολύ… νομίζω είναι σημαντικό που τουλάχιστον η δασκάλα ειναι full time. Ο Φοίβος περνάει πολύ καλά στο σχολείο, γιατί όπως είδες, παρόλο που ειναι πολύ φορτωμένο το πρόγραμμα, όλα γίνονται μέσα από παιχνίδι και δραστηριότητες.
        Α και ξεχασα να πω, πολύ ωραια που το σχολείο σας συνεργάζεται με τους γονείς. Δυστυχώς δεν είναι όλα τα σχολεία έτσι

    1. Μην την φοβάσαι καθόλου! Είναι και κοριτσάκι, θα τα αρπάξει αμέσως! Καλό καλοκαίρι τώρα, άστην να ξεσαλώσει!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s