Στιγμές βαθιάς ευτυχίας

Όταν κράτησα, το ένα μετά το άλλο, τα τέσσερα στικάκια εγκυμοσύνης, και ήταν όλα θετικά! Και γελάγαμε νευρικά και οι δύο πότε δίπλα δίπλα, πότε από το τηλέφωνο.

Όταν περπατούσα και μόλις μπουμπούκιαζε η φύση και την παρατηρούσα με ένα χαμόγελο μέχρι τα αφτιά, γιατί μέσα μου μπουμπούκιαζε μία ζωούλα.

Όταν περπατούσαμε στο μουσείο του Van Gogh στο Άμστερνταμ πριν κανά μήνα και ενώ διάβαζα τις λεζάντες έπεσε το μάτι μου σε αυτόν τον πίνακα και την ιστορία του  και ήξερα πως έπρεπε να πάρω ένα αντίγραφο.

Όταν μέσα στο αυτοκίνητο, στο πάρκινγκ του αεροδρομίου ο Αλέξανδρος είπε στην γιαγιά του ότι “η μαμά έχει μωράκι στην κοιλίτσα” και εκείνη μόνο που δεν με πλάκωσε στο ξύλο γιατί γέλαγα αντί να της πω αν λέει αλήθεια.

‘Οταν κατεβάσαμε το καθισματάκι αυτοκινήτου για μία φίλη και χασκογελάγαμε ότι δεν θα χρειαστεί να το ανεβάσουμε στο πατάρι σύντομα.

Όταν με έπαιρνε ο ύπνος γλυκά στον καναπέ από τις 9 γιατί ήμουν έγκυος και ο Phil δεν με ξυπνούσε παρά μου έβαζε κουβερτούλα.

Όταν πήγα στο fertility clinic για ραντεβού, αλλά χαμογελούσα γιατί αυτή τη φορά δεν ήμουν μόνη.

Όταν, στον πρώτο υπέρηχο είδα ένα τόσο δα μικρό κατιτοίς να στριφογυρνά ασταμάτητα.

Όταν είπα στην φίλη μου την Β, ότι επιτέλους, είμαι έγκυος και εκεί μέσα στην κουζίνα της χοροπηδάγαμε και οι δυό και ήρθε και η μικρή της κόρη με το τεράστιό της χαμόγελο και χοροπηδούσε μαζί μας χωρίς να ξέρει γιατί.

Όταν πήγαμε Ελλάδα για το Πάσχα και εκεί δίπλα στα σουβλιστά αρνιά δείχναμε σε όλους την καινούρια μπλούζα του Αλέξανδρου που έγραφε “I am going to be a big brother!”. Τα φιλιά, οι ευχές… πόση χαρά…

Όλα αυτά τα απειροελάχιστα, αμέτρητα δευτερόλεπτα των τελευταίων 12 εβδομάδων.

Όλα αυτά σβήσανε μέσα σε ένα δύσκολο Σαββατοκύριακο και είναι η στεναχώρια μας, ο θρήνος μας εδώ και μας συντροφεύει σε κάθε λεπτό της ημέρας, κι ας δουλεύουμε, κι ας κάνουμε τα καθημερινά.

Μία φίλη, την οποία θαυμάζω για τον πνευματικό της κόσμο μου είπε “Your joy was real. It is real. You can keep it for ever no matter what happened.” Από τό πρωί που μου το είπε ξαναζώ τις στιγμές και είναι διαφορετικά τα συναισθήματά μου. Ναι, ο κόμπος είναι ακόμα στον λαιμό, αλλά νοιώθω μια βαθιά ευγνωμοσύνη για αυτές τις ανεπανάλλιπτες στιγμές που ζήσαμε. Αυτές η πηγή της στεναχώριας, αυτές και η πηγή της χαράς που δεν μπορεί κανείς να μας πάρει μακριά. Είναι για πάντα δικές μας, στο κουτάκι των αναμνήσεων, της ζωής μας.

19 thoughts on “Στιγμές βαθιάς ευτυχίας

  1. Η γ@μημένη η απόσταση !!! Να μην είμαι κοντά για να σου κάνω μια αγκαλιά !!! 😦 Την ευτυχία την είχα υποψιαστεί τότε … … … με τα μπισκοτάκια Μιράντα ! Κι αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω να μην ερχόταν ποτέ αυτό το δύσκολο ΣΚ, θα το ‘κανα ! Αλήθεια !!!

    Κράτα τα λόγια της φίλης σου, κράτα την χαρά που ένιωσες, που νιώσατε, όχι μόνο σαν ανάμνηση. Αλλά και σαν υπόσχεση. Πως αφού έγινε μια, θα ξαναγίνει !

    Σε φιλώ πολύ-πολύ !!!

  2. Διαβαζα το κειμενό σου με τόση χαρά και μετά…
    Ναι, κράτα τα λόγια της φίλης σου. Σας ευχομαι να πάνε όλα καλύτερα

  3. Agapimeno mou Gaitanaki, agapimeno off to a nation of two!
    Se euxaristo pou moirazesai mazi mas tis stigmes sou. Lypamai poli gia ti dyskolia pou perases kai euxomai kai eimai sigouri oti ola tha ginoun opos ta epithymei i kardia sou. Se filo poli kai sou stelno mia megali agalia, terastia actually 😉
    xxxxPinelope

  4. μα ακριβώς το ίδιο, στη δωδέκατη εβδομάδα, την ημέρα που ήταν να κάνε, ι η πρώτη μου κόρη στο Λονδίνο, τον υπέρηχο, ο οποίος είχε αργήσει και σταναχωριόμασταν. Τελικά η μητέρα φύση νομίζω είναι πιο σοφή…..Θα χρειαστεί να περιμένω λίγο ακόμη για να γίνω γιαγιά…Σας αγαπώ και τις δυό σας…………..

    1. Δώστε στην κόρη σας τις ευχές μου. Είναι πολύ μεγάλο δώρο να κρατάς ένα μωρό τελικά. Η μητέρα μου λέει πως όταν έγινε γιαγιά έγινε διπλά ευτυχισμένη από όταν έγινε μάνα. Να στε καλά και οι δυό σας και όταν το κρατήσετε το μωράκι στείλτε μου ένα μήνυμα. Θα χαρώ πολύ!

  5. Σε διαβάζω ανελλιπώς εδώ και καιρό αλλά δεν είχα γράψει κάποιο σχόλιο μέχρι σήμερα. Ελπίζω όλα να πάνε όπως επιθυμείτε και να είστε ενωμένοι μπροστά σε αυτή την τόσο δύσκολη δοκιμασία, καλή δύναμη!

  6. μπράβο μπραβο μπράβο!! Πόσο μα πόσο χαρούμενη είμαι!!! Μακάρι να είναι γερό και το δεύτερο μωράκι και να ολοκληρώσει την όμορφη οικογένειά σας!! πολλά φιλιά

  7. Αγαπημένη φίλη, ειναι δύσκολες οι στιγμές που περνάτε αλλα είμαι σίγουρη ότι θα περάσουν, θα γίνουν αναμνήσεις και τη θέση τους θα πάρουν άλλες πιο όμορφες στιγμές! Θα είστε στη σκέψη μας και στην προσευχούλα μας στην Παναγίτσα

  8. Δεν έχω λόγια! Λυπάμαι πολύ. Μ’αρεσε πολύ αυτό που σου είπε η φίλη σου, μ’ αυτό τον τρόπο αλλάζεις λίγο οπτική γωνία και δεν πνίγεσαι ΤΟΣΟ πολύ στην θλίψη! Να είστε γεροί κι αγαπημένοι και αν το θέλετε πολύ…θα το αποκτήσετε…

  9. Ξεςρεις τι σημαινει αυτο???οτι Τιποτα δεν ειναι αδυνατον…απλα ισως δεν ηταν η ωρα….Keep Going….Σου στελνω αγκαλιες…ελληνικες!!

  10. Kαταλαβαίνω την στεναχώρια σου αλλά νομίζω ότι τώρα υπάρχουν ακόμα περισσότερες πιθανότητες για επιτυχία. Καταλαβαίνω ότι έχεις συμβουλευτεί ειδικούς, αν όχι, θα πρέπει, είσαι τόσο κοντά, μα τόσο κοντά στην επίτευξη του στόχου. χχ

  11. Φαντάζομαι και καταλαβαίνω την απογοήτευση και είναι λογική και αναμενόμενη. Κράτα τις όμορφες στιγμές και προχώρα μπροστά γνωρίζοντας πως είναι εφικτές. Αυτή τη φορά φτάσατε λίγο πιο κοντά στο επιθυμητό, την επόμενη θα το πετύχετε! Η καλή ψυχολογία είναι ο καλύτερος βοηθός.

  12. Καλησπέρα…..μόλις τώρα διάβασα το ποστ σου…πόσο σε καταλαβαίνω….το έχω περάσει δύο φορές, και δεν έχω ακόμα ένα άλλο μωράκι να με φωνάζει “μαμά”….γι’ αυτό μην χάνεις την ελπίδα σου, ο Θεός είναι καλός και έχει την ώρα του για όλους!!!
    Να είσαι πάντα καλά!
    Βίκυ.

  13. Έχει δίκιο η φιλη σου. Είναι βαθιά ανθρώπινο να στενοχωριεσαι και απολύτως θεμιτό να θρηνείς αυτή τη ζωουλα που χάθηκε. Αλλά και η χαρά σου ήταν αληθινή και πίστεψε με ο πόνος θα φύγει και δε θα τον θυμάσαι, ενώ η χαρά μένει πάντα χαραγμένη στο μυαλό και στην καρδιά μας. Στο λέει κάποια που το έχει ζήσει δύο φορές…. Κι αυτή τη στιγμή είμαι περήφανη μαμα τριών παιδιών.

  14. Πειράζει να δώσω κι εγώ μια νοερή αγκαλιά παρά την απόσταση; Λυπάμαι για τα άσχημα νέα, αλλά κάτι μου λέει ότι “μέσα” σας έχει έρθει ήδη η ανατροπή.. και σιγά-σιγά θα φυτρώσει κι άλλο φασολάκι/μικράκι. You have shown resilience and strength. That’s admirable. Πολλά φιλιά από Μελβούρνη και το κεφάλι ψηλά! 🙂 Μου έδωσες αφορμή για σχετική ανάρτηση, σ’ευχαριστώ πολύ που βρήκες το κουράγιο να το μοιραστείς μαζί μας. Σημαίνει πολλά…

    1. Καλή μου Αγριμιώ, σ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Όλα μαθήματα είναι τελικά… αισθάνομαι ότι έμαθα τόσα πολλά μέσα από αυτή την εγκυμοσύνη και μετά την αποβολή… μπαίνω να δω την ανάρτηση!
      Φιλιά πολλά!

  15. Πριν λίγο καιρό μάζευα τα ρούχα του δικού μου αλέξανδρου και τα έριχνα χύμα σε μια κούτα και σκεφτόμουν μια παλιότερη ανάρτηση σου πάνω στο θέμα.. Τα πρώτα ρούχα του τα έχω καλομαζεμένα.. τα επόμενα μετά απο μια άσχημη γυναικολογική περιπέτεια τα ρίχνω έτσι, λέω ΑΝ καταφέρουμε να τα χρειαστουμε ας είναι και μπαχάλο. Και χάρηκα τόσο πολύ για εσας όταν ξεκίνησα να διαβάζω αυτη την ανάρτηση σου! Είχα και εγω μια παλλίνδρομη (όλα τα στραβά πάνω μου δηλαδή!) πριν τον αλεξ και ήταν σαν να διάβαζα τις σκέψεις μου. Σας εύχομαι σύντομα με χαρούμενα νέα! (Εγώ σκεφτόμουν οτι άλλες κάνουν εξωσωματική για να καταφέρουν να το βάλουν εκει μέσα! Αφου μπορεί να μπει απο μόνο του, θα το παλέψω να μείνει!)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s