Χειμωνιάτικες καλησπέρες


(Στη φωτογραφία το ρολόι στα αριστερά είναι μέρος του αστεροσκοπίου του Greenwich. Μπροστά μας το πάρκο και το Ναυτικό Μουσείο -πρώην θερινό ανάκτορο της βασίλισσας και στο βάθος απλώνεται το Λονδίνο. Η ώρα πρέπει να είναι 4-5 το απόγευμα. Ώρα χειμερινή. Φωτογραφία via Real London)

Το πρόγραμμα αυτόν τον καιρό περιλαμβάνει μία μονοτονία. Τα θετικά είναι ότι αυτή την περίοδο η νταντά του μικρού μπορεί να τον κρατήσει μετά το σχολείο! γιέεει! είχαμε θέμα το προηγούμενο τρίμηνο με την ώρα που δεν προλάβαινε να το πάρει κι έτσι είχαμε στριμωχτεί πολύ στη δουλειά τα Σαββατοκύριακα. Επιτέλους, λοιπόν, να ισορροπίσουμε λιγάκι. Αυτό που δεν είχα καταλάβει βέβαια, είναι πόσος όγκος δουλειάς είχε μείνει πίσω και τον οποίο τρέχω να αναπληρώσω τώρα. Παρόλα αυτά, χαίρομαι στην προοπτική του ελεύθερου Σαββατοκύριακου κάποια στιγμή κι ας είναι και τον Απρίλιο!

Ο μικρός εντομεταξύ, μετά τα Χριστούγεννα τα έχει βρεί σκούρα. Τί να κάνει ο καημένος, βλέπει το κρύο, βλέπει τη βροχή, βλέπει την γκριζίλα, τα έχει βάψει μαύρα.
“When is the end of the school mummy?”
” Δυό μέρες ακόμα αγάπη μου και μετά Σαββατοκύριακο (κάνω πως δεν κατάλαβα)”
“No, not for the weekend! For ever! When is school finishing forever?!”
Τί να πείς σε αυτή τη φατσούλα που το μόνο που θέλει είναι καλοκαίρι, παγωτό και παιχνίδι, άλλο από το ότι κι εγώ αυτό θέλω!!! Αλλά αυτή τη φορά βυθίζω μέσα μου το κοριτσάκι που θέλει να βάλει τα ποδαράκια του στα ζεστά νερά της Μεσογείου και θυμάμαι πως αν μπλέξω κι εγώ σε τέτοιου είδους σκέψεις πάει θα πέσουμε όλοι σαν πυργάκι από τραπουλόχαρτα.

Του έφτιαξα, ένα ημερολόγιο και σβήνουμε παρέα τις μέρες μέχρι να πάει στα πεθερικά μου. Ο επόμενος σταθμός-διακοπές για τον μικρό είναι το half term του Φλεβάρη. Του λέω πόσα βράδια θα κάτσει και μου λέει “no, I want to stay fifty thousand nights!”

Οι αγαπημένες μέρες της εβδομάδας για τον μικρό αλλά και για εμένα, αυτή την περίοδο, είναι οι Τετάρτες και οι Παρασκευές. Ως γνωστών τα Σαββατοκύριακα δουλεύουμε είτε εναλλάξ είτε και οι δύο. Τις Τετάρτες τον παίρνω εγώ από το σχολείο και πάμε στην πισίνα. Εκεί βάζουμε και οι δύο μας τα γιαλάκια μας και κάνουμε ατελείωτα παιχνίδια μέσα στο νερό. Μετά έρχεται η ώρα που κάνει το μάθημά κολύμβισης του. Έχει γίνει πολύ καλός! Με έχει εκπλήξει! Μέσα σε ένα τετράμηνο πέρασε δύο επίπεδα και τώρα είναι στο τρίτο. Τα μπρατσάκια τα έχει αποχαιρετίσει εδώ και καιρό. Αλλά κυρίως μ αρέσει που λαχταρά να μπει στο νερό! Τρέμουν τα χέρια του από τη χαρά όταν βάζει το μαγιό του! Μετά το μάθημα καθόμαστε κι άλλο στην πισίνα, μέχρι το βράδυ. Το αγαπημένο μου είναι να συναντιόμαστε υποβρύχια. Να βλέπω τη φατσούλα του μέσα στο ατελείωτο μπλε να μου κάνει γκριμάτσες ή να μου δείχνει πώς βγάζει φυσαλίδες όποτε θέλει από τη μύτη και όποτε θέλει από το στόμα. “I get even get bubbles out of my ears!” περηφανεύεται και δεν καταλαβαίνει γιατί το βρίσκω αστείο! Τετάρτες βράδυ λοιπόν, είμαστε και οι δύο εξουθενωμένοι. Μας βρίσκει ο Phil στον καναπέ αγκαλίτσα λιώμα.

Οι Παρασκευές έχουν μια γλύκα! Είναι η μέρα της κοινωνικοποίησης. Από πέρσυ έχουμε ξεκινήσει με τις μαμαδοφίλες από το σχολείο του μικρού κια πηγαίνουμε η μία στο σπίτι της άλλης κάθε Παρασκευή μετά το σχολείο. συνήθως μαζευόμαστε από 7 έως 10 παιδιά και 4-6 μαμάδες. Τα μικρά αλλαφιάζουν με τα παιχνίδια και τον σαματά εμείς τη βγάζουμε με κρασάκι, κουβεντούλα και πού και πού νταντεύοντας όποιο έπεσε/χτύπησε/τσακώθηκε. Δεν φεύγουμε μέχρι να επιστρέψει ο άντρας του σπιτιού και αφού τον κεράσουμε ένα ποτηράκι και τον τρομάξουμε τόσες γυναίκες κακαρίζοντας!  Τις Παρασκευές το βράδυ υπάρχει αυτή η γλυκειά χαλάρωση που έχεις όταν δεν χρειάζεται να σηκωθείς μία σιγκεκριμένη ώρα.

Επίσης, σιγκινητικό είναι να βλέπω τον μικρό να διαβάζει. Από τον Σεπτέμβρη είναι μόνο πέντε οι μήνες που αρχίσανε να μαθαίνουν. Κι όμως τον βλέπω να διαβάζει τα βιβλιαράκια του σχολείου μια χαρά. Ειδικά τελευταία, σαν κάτι να έκανε κλικ μέσα του και τα προχωρά σχετικά πιο εύκολα. Τελικά τα Αγγλικά είναι πιο δύσκολα από τα Ελληνικά! Το λέω αυτό με μεγάλη μου έκπληξη γιατί εγώ στα Αγγλικά δεν ζορίστικα. Για την ακρίβεια, έκανα τρείς μήνες ιδιαίτερα και αυτό ήταν. Δεν ξέρω αν ήταν το σχολείο που τελικά ήταν καλό σε αυτόν τον τομέα ή αν ήταν όλες οι προσλαμβάνουσες της ηλικίας μου (τηλεόραση κτλ). Τώρα όμως που βλέπω τον μικρό να μαθαίνει τη γλώσσα συνειδητοποιώ πως οι εξεραίσεις είναι περισσότερες από τους κανόνες και πως ο φωνετικός τρόπος διαβάσματος πάει περίπατο στις περισσότερες φορές. Η αλήθεια είναι πως στην αρχή τον λυπόμουν και λίγο γιατί μαθαίνουν πάρα πολλά για την ηλικία τους! Δεν θέλω να του πάρει κανείς το παιχνίδι του! Τα βλέπω όλα στην αυλή και μέσα στη χρονιά να κλείνουν όλα σιγά σιγά τα πέμπτα τους χρόνια ζωής ενώ έχουν ξεκινήσει ήδη να μπαίνουν στη νοοτροπία μάθησης και τα λυπάμαι. Πόσο τυχερή ήμουν τελικά που εγώ ακόμα έπαιζα στην ηλικία τους! Έτσι είναι όμως εδώ τα πράγματα και αυτό το σύστημα θα ακολουθήσουμε. Τα κεφάλια μέσα, λοιπόν!

Σας έχω πει πόσο με δυσκολεύουν οι χειμώνες? Πολύ. Κι αν ξανα ακούσω το “ο Φλεβάρης κι αν Φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει” θα πάρω ανάποδες! Είναι ακόμα Χειμώνας και θα κάνουμε κανένα μήνα ακόμα να δούμε τα πρώτα σημάδια της Άνοιξης… Μιλούσα με έναν κηπουρό για ένα σχολικό έργο που κάνουμε στο γραφείο και του έλεγα πόσο δυσκολεύομαι και πόσο νεκρή μου φαίνεται η φύση αυτήν την εποχή. Μου έλεγε, λοιπόν, ότι δεν είναι έτσι και ότι όπως εγώ θέλω να πάω να κοιμηθώ τα βράδια έτσι και η φύση και ότι κατά τη διάρκεια του ύπνου αυτού γίνονται τα απίστευτα μέσα στο χώμα. Όλες οι προετοιμασίες για τον υπόλοιπο χρόνο. Ας είναι, λοιπόν, ας δουλεύει η φύση, ας δουλεύουμε κι εμείς στα σιωπιλά, στην ρουτίνα μας και τα βάρη μας. Δημιουργικό είναι και ωραίο, παρόλα αυτά δεν μπορώ παρά να χαίρομαι που επιτέλους ΕΦΥΓΕ Ο ΓΕΝΑΡΗΣ!

2 thoughts on “Χειμωνιάτικες καλησπέρες

  1. Αντί σχολίου, θα σου αφιερώσω αυτό το τραγουδάκι:

    Ή – αν το προτιμάς στην Ελληνική του διασκευή, αυτό:

    Όποτε αισθάνεσαι λίγο … … … ντάουν, άρχισε να σφυρίζεις το ρυθμό τους και σου εγγυώμαι ότι θα νιώσεις αμέσως πολύ-πολύ καλύτερα !!!

    Ηλιόλουστες καλησπέρες απ’ τον όμορφο Βορρά !!! 🙂

  2. Εδώ, πάντως, Ελισάβετ, φλέβισε και καλοκαίρι άρχισε να μυρίζει…. Αλήθεια σου λέω….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s