ΚΑΛΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ αγάπη μου!

Alexandros' drawing about going to school
Apparently this is Alexandros waving goodbye to go to school. The house behind is our house and the line coming off it is the road. To the left is mummy (finally I m in a drawing! Yay!) To the right is daddy and in the middle is Alexandros. I didn’t dare ask why he is wearing what looks like a dress. The artist gets grumpy when is asked to explain his work.

Είμαστε στα μέσα της τρίτης σχολικής εβδομάδας. Απίστευτο μου φαίνεται. Το απίστευτο δεν είναι στο ότι έχει μεγαλώσει μπλαμπλα, αλλά στο ότι εγώ δεν έχω καταφέρει ακόμα να εγκλιματιστώ! Όλα είναι τελείως καινούρια και για μένα! Δεν είναι το σύστημα που ξέρω, αυτα τα μικρά πραματάκια που σημαίνουν για τον καθένα μας την έναρξη του σχολικού έτους στην Ελλάδα, εδώ δεν ισχύουν.  Διαβάζω κάθε newsletter δυό φορές, μη μου ξεφύγει κάτι από αυτά τα “απλά” και συνειδητοποιώ ότι όλο και κάτι ξεχνώ, ή άλλο νόμιζα εγώ άλλο είναι το φυσιολογικό για το σχολείο. Οι δασκάλες, υπομονετικές με όλους μας, μας υπενθυμίζουν τα λάθη που πρέπει να τακτοποιηθούν για τα πρωτάκια μας.

Την πρώτη μέρα σχεδόν δεν την θυμάμαι πια. Προσγειωθήκαμε το προηγούμενο βράδυ και μέσα σε λίγες ώρες βρεθήκαμε στις πόρτες του σχολείου! Λίγο νυσταγμένοι και οι δύο, λίγο κουρασμένοι, αλλά γεμάτοι όρεξη για την καινούρια αρχή. Δεν σιγκινήθηκα καθόλου. Κι εκείνος, δεν δίστασε καν. Αν ξέρω κάτι για τον χαρακτήρα του γιού μου είναι ότι πατάει γερά στα πόδια του. Δεν ξέρω αν είναι επειδή είναι μοναχοπαίδι, όπως μου είχε πεί κάποιος κάποτε, αλλά η αυτοπεποίθησή του είναι σταθερή.

Ο κάθε γονιός με το παιδί του είχε σιγκεκριμένη ώρα παρουσίας. Περιμέναμε στο γραφείο του σχολείου. Ήρθε η δασκάλα του και φώναξε το όνομά του. Ακολουθήσαμε την δασκάλα μέσα από τους διαδρόμους. Συστήθηκαμε. Φτάνοντας στην τάξη του ζήτησε να αναγνωρίσει το όνομά του στις κρεμάστρες. Το έκανε σχετικά εύκολα. Κρέμασε το μπουφαν του. Μετά του ζήτησε να βάλει παρουσία στο παρουσιολόγιο. Το παρουσιολόγιο φέτος είναι ένας πίνακας με μικρά τζάγκουαρ. Η τάξη του, φέτος έχει σαν χαρακτηριστικό τα τζάγκουαρ. Είναι μία εναλλακτική από το να λένε την τάξη και το τμήμα (πχ 3η δημοτικού πρώτο τμήμα = 3Α). Έτσι η κάθε τάξη έχει προσωπικότητα. Παράλληλα κατά τη διάρκεια της χρονιάς λένε και τα χαρακτηριστικά του ζώου. Αν κάποιος πάει σε ζωολογικό κήπο μπορεί να φέρει φωτογραφίες για την τάξη να δει. Πέρισυ, ήταν στην τάξη των meerkats (Ελληνικά είναι Σουρικάτες.) Στο παρουσιολόγιο, λοιπόν, έχουν φτιάξει έναν πίνακα όπου ο μισός είναι καφέ (οι σπηλιές των ζώων) και ο άλλος μισός είναι πράσινος (η ζούγκλα δηλαδή). Πάνω στον πίνακα έχουν φτιάξει την ίδια φωτογραφία μίας τζάγκουαρ για κάθε παιδί με το όνομά του. Καλείσαι, λοιπόν, κάθε πρωί, να βρείς το όνομά σου και να το βάλεις από το καφέ κομμάτι στο πράσινο. Παράλληλα, ήταν και ένα τεστάκι για να δουν, την πρώτη μέρα αν τα παιδιά μπορούν να αναγνωρίσουν το όνομά τους. Μετά η κυρία Τ του έδειξε πού βάζουν όλες τις τσάντες και του είπε να πάει στο κομμάτι της τάξης που όλα τα παιδάκια καλούνται να καθήσουν στο χαλί. Είναι το λεγόμενο carpet time. Με φίλησε και έτρεξε. Δεν χρειάστηκε κάτι παραπάνω. Ήταν γεμάτος χαρά.

Ο Αλέξανδρος φέτος καλείται να προσαρμοστεί σε πολλά. Καταρχάς το καθημερινό ωράριο. Ήδη το έχει παρατηρήσει (“Είμαστε πολύ ώρα μαμά!”). Δεν το έχει αναφέρει με κούραση, αλλά προς το παρόν, σαν παρατήρηση. Έπειτα την στολή του σχολείου που μέχρι τώρα, στο nursery, ήταν προεραιτική. Σε αυτό μπορώ να πώ και εκείνος είναι χαρούμενος να την φορά και εγώ χαίρομαι γιατί δεν χρειάζεται να σκεφτώ τί θα φορέσει κάθε πρωί, για να μην αναφέρω τις αμέτρητες ώρες που εκείνος άλλαζε τελευταία στιγμή γνώμη για τους δικούς του λόγους (βλ. θέλω γράμματα, θέλω ρίγες αλλά προς τα κάτω όχι αυτό, τις έχει προς το πλάι, θέλω μπλέ, όχι πορτοκαλί σήμερα κτλ). Έπειτα το σύστημα με την τσάντα και την επικοινωνία με τα δρώμενα του σχολείου (θα κάνω ξεχωριστή ανάρτηση κάποια στιγμή). Το βασικότερο όμως, για εκείνον, είναι που θα πρέπει να είναι σε άλλη τάξη από το παρεάκι του. Γιατί, όσο ήτανε στο nursery, είχε δημιουργήσει έναν μικρό πυρήνα φίλων του και η ζωή κιλούσε ζάχαρη για εκείνον. Φέτος όμως, όλοι του οι φίλοι πήγαν στην άλλη τάξη. Καλείται, λοιπόν, να ξανακάνει καινούριους φίλους. Εδώ σε θέλω κάβουρα!

First day at school

ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ!
Η ζωή είναι γεμάτη περιπέτεια!

2 thoughts on “ΚΑΛΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ αγάπη μου!

  1. ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΛΟΙΠΟΝ…ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑΤΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ..ΦΙΛΙΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ!!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s