Μετακόμιση No 11

(via)
(via)

Μετά απο 10 μετακομίσεις και ενώ προετοιμαζόμαστε για την 11η περνάνε σκέψεις σαν σαιτες στο μυαλό μου.

1) το πόσο λίγο δεμένη είμαι με τα υλικά.  Θα μπορούσα να φύγω άνετα και να μην πάρω τίποτα.
2) το πόσο εχω κουραστεί να αγοράζω τις ελλείψεις ενός καινούργιου σπιτιού.  Αυτά τα τοσο βαρετά τύπου σκουπιδοτενεκες, βούρτσα τουαλέτας,  καπέλα για το φως είναι που με φέρνουν ενα βήμα πιο κοντά στο τάφο νομίζω.
3) γιατί να μην έχουν όλα τα σπίτια σιγκεκριμένα έπιπλα κολλημένα στο δάπεδο.  Αφού όλοι στο IKEA πάμε! Ειδικά στα περιφερειακά (βιβλιοθήκη/χαζό τραπεζάκια/βιτρίνες κτλ) τί νόημα έχει να βιδώνουμε και να βρίζουμε όλοι πάνω από τις ίδιες οδηγίες συναρμολόγισης!
4)από τότε που θυμάμαι παίζω το εξής παιχνίδι τις τελευταίες βδομάδες πριν μετακομίσουμε: κάθε φορά που κάνω ντουζ κοιτάζω τα μπουκάλια στο μπάνιο και προσπαθώ να μαντέψω ποιό από αυτά θα έχει τελειώσει πριν τη μετακίνηση και άρα δεν θα δει το καινούργιο μπάνιο.  Αν συμπαθώ και κανένα ιδιαίτερα δε το πολυχρησιμοποιώ για να έρθει μαζί μας. (Ντουρουρουρου Ντουρουρουρου….)
5) μετανοιώνω που δεν έχω βγάλει φωτογραφίες τα κλειδιά των σπιτιών που μέναμε. Τώρα θα είχαμε μια ωραία συλλογή.  Εχω σκεφτεί να κάνω ενα πάπλωμα (quilt) με όλες τις διευθύνσεις μας αλλά όπως καταλάβατε με τις μετακομίσεις δεν εχω κατορθώσει να το υλοποιήσω.
6)   το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που έχουμε μείνει στην ίδια στέγη είναι  2χρόνια και 8 μήνες.

7) σε κάθε μετακόμιση προσπαθώ να ανοίγω όλο και λιγότερες κούτες με αναμνήσεις.  Κάνει την όλη διαδικασία πιο γρήγορη,  και σίγουρα λιγότερο επώδυνη. Γενικά αυτό το παιχνίδι με “το θυμάσαι τότε που…” με εκνευρίζει. Ίσως γιατί εχω πορωθεί με το άλλο “μια μέρα θα…”

8) σε κάθε μετακόμιση ρίχνω πολύ δουλειά στο να ξεπακεταρω όσο δυνατόν πιο γρήγορα.  Οι κούτες με εκνευρίζουν απίστευτα! Έχει εκπλαγεί πολύς κόσμος με το πόσο έτοιμο φαίνεται το σπίτι σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.

9) στις τελευταίες μετακομίσεις και παρόλο που είμαστε με τον μικρό πια, δεν έχει προσφερθεί να μας βοηθήσει κανείς από συγγενείς και φίλους.  Είτε νομίζουν πως έχουμε γίνει επαγγελματιες είτε μας έχουν βαρεθεί να αλλάζουμε.

10) ώρες ώρες υποψιάζομαι πώς στα γεράματά μας θα έρθουν όλες αυτες οι κουραστικές στιγμές και θα μας χτυπήσουν την πόρτα. Ελπίζω εμείς να έχουμε μετακομίσει.  😉

11) παιχνίδι που έχουμε παίξει στο πάτωμα σπιτιού που είχαμε πιάσει και έπρεπε να περιμένουμε  τα έπιπλα μας/ πράγματά μας 2-3 βδομάδες με αποτέλεσμα να μην έχουμε άλλο τρόπο ψυχαγωγίας (αλλά ούτε και καναπέ/καρέκλα να κάτσουμε): παίρνει ο καθενας από ένα διαφημιστικό πίτσας και λέει το όνομα μιας πίτσα πχ μαργαρίτα.  Ο άλλος λέει την τιμή μετά εσύ λες τη δικιά σου τιμή.  Αυτός με την μικρότερη τιμή κερδίζει.  Έχεις δικαίωμα μίας μπλόφας και αν σε πιάσει ο άλλος κάηκες.  Πολύ γέλιο,  σας το συνιστώ.  Επίσης, το τί χαρά κάναμε κάθε φορά που μας πετάγανε καινούργιο διαφημιστικό ήταν απίστευτο!

21 thoughts on “Μετακόμιση No 11

  1. ….περισσότερες φορές από μένα δεν έχεις μετακομίσει,πάντως……..μπαμπάς και σύζυγος ,αξιωματικοί και οι δύο…..βάλε και τις μεταθέσεις που είχα η ίδια πριν παντρευτώ……αχαχαχα,άσε…..σε κερδίζω,σου λέω!!!!

  2. Κουράγιο Ελίζα! Δεν είσαι μόνη… Μια από τα ίδια και εδώ. Το μεγαλύτερο διάστημα μονιμότητας σε εμάς ήταν 2 χρόνια και 11 μήνες!!! Την άλλη εβδομάδα μετακομίζουμε ξανά, αλλά αυτή τη φορά δεν πρόκειται να φύγουμε από το καινούργια μας σπίτι αν δεν κλείσουμε τουλάχιστον πενταετία. Για να είμαι ειλικρινής μου λείπει αυτή η σταθερότητα. ισως επειδή μεγάλωσα σε ένα μόνο σπίτι, είχα δεθεί με πράγματα, δωμάτια και μικρές γωνιές. Όλες μου οι αναμνήσεις είχαν αφετηρία το σπίτι και τη γειτονιά μου. Και τώρα που δε μένω σταθερή πουθενά μου λείπεi αυτό το δέσιμο… Προς το παρόν τα παιδιά το απολαμβάνουν. Κάθε μετακόμιση είναι μια φανταστική εμπειρία για αυτα! 🙂

    A.. ωραίο και το παιχνιδάκι σου! Θα μας χρειαστεί σε λίγες μέρες 😉

    1. Αναστασία με το καλό η μετακόμιση!
      Εύχομαι με όσο πιο λίγα ευτράπελα γίνεται!
      ΠΕΝΤΑΕΤΙΑ!!! Σαν σε όνειρο μου ακούγεται! Τέλεια! Στην ίδια περιοχή? Εύχομαι να μην χρειαστεί να αλλάξετε και σχολείο!
      Ενημέρωσέ μας πώς τα πάτε!
      Φιλιά!

      1. Ευχαριστώ Ελίζα! Εδώ παρακάτω πάμε. Στο σπίτι που μένουμε τώρα ήλθαμε προσωρινά για λίγους μήνες και τελικά μείναμε ενάμιση χρόνο.Για να δούμε θα την καταφέρουμε την πενταετία αυτή τη φορά..? Αν και αυτή η μονιμότητα με τρομάζει για να είμαι ειλικρινής…

      2. Τα ίδια συναισθήματα και για μένα! Σε καταλαβαίνω. Μετά από τόσες αλλαγές κάπου τις τραβά ο οργανισμός σου, θέλεις κι άλλες! Ελπίζω τα παιδιά μας να μας καταλάβουν μια μέρα (και να βγούν σχετικά ισορροπημένα)! Καλή δύναμη και στις δυό μας λοιπόν!

      3. Πωωωωωωωω κορίτσια !!! Καλό κουράγιο και στις δυο σας !!! Το πράγμα που σιχαίνομαι περισσότερο μετά το σίδερο είναι οι μετακομίσεις !!! Η φράση I ‘d rather take my own eye out with a rusted spoon νομίζω πως περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο τα συναισθήματά μου !!!

        Στα 16 χρόνια που είμαι Αγγλία, έχω μετακομίσει μόνο 4 φορές και δεν νομίσω να μπορέσει κανείς και τίποτα να με κουνήσει από το σπίτι που μένουμε τώρα.

  3. Απο μετακομισεις άλλο τίποτα και γω δεν έχω μείνει στο ιδιο σπίτι/πόλη για πολυ καιρο εδώ και πολλά χρονια. Ούτε “πατρικό σπίτι” στο οποιο να εχω μεγαλωσει υπάρχει. Ειναι κ αυτο σαν τροχοσπιτο, εδώ, εκει, παραπέρα. Σε καταλαβαίνω!! Καλή αρχή και ευχομαι λιγότερες κούτες κ λιγότερες αλλαγές!!

    1. Ευχαριστώ πολύ!
      Ναι, κι εγώ πατρικό που να έχω μεγαλώσει δεν έχω γιατί οι γονείς μου μετακόμισαν όταν ήμουν 18. Ήταν η περίοδος που εγώ έφευγα για εξωτερικό. Παρόλ αυτά το σπίτι τους το αγαπώ πολύ!
      Καλή συνέχεια!

  4. Το οτι εχεις το κουράγιο και όλη αυτήν την ταλαιπωρία την περιγράφεις με τόσο χιούμορ (αν και λίγο καυστικό) πίστεψέ με είναι μεγάλο συν !!!!!! Να ευχηθώ να είναι η τελευταία ???

  5. Χαχα, γέλασα πολύ με το Ντουρουρουρου….Χαράς το κουράγιο σας πάντως, εγώ 2 φορές έκανα μετακόμιση και είχα ξεπατωθεί…

    1. κοιτάζω στον καθρέφτη να βρώ το κουράγιο… μπά μετακόμισε κι αυτό.
      Πάντως, οι περισσότερες μετακομίσεις ήταν θέμα επιλογής/ενθουσιασμός για νέες περιπέτειες. Λίγες ήταν αγκαρία. Δεν μπορώ να παραπονιέμαι λοιπόν. Αντίθετα, δεν νομίζω πάλι τις ίδιες θα έκανα.
      Κούραση, ναι! Πάμε δυναμικά αλλιώς δεν βγαίνει όμως!

  6. Πριν λίγες μέρες μετρούσα πάλι πόσες φορές έχω μετακομίσει. Ένα είναι σίγουρο, δεν υπάρχουν πιο βαριές κούτες απο τα βιβλία…
    Άμα ο άνθρωπος έχει συνειδητοποίηση πόσο ανώφελο είναι να δένεται με αντικείμενα έχει ανακαλύψει ένα απο τα μυστικά ήρεμης ζωής.
    Καλή εγκατάσταση 🙂

    1. Ναι! Τα βιβλία! Άτιμο πράμα! Τα χειρότερα είναι έχεις δίκιο! Και το μυστηκό με τις κούτες βιβλίων είναι ότι πρέπει να είναι μικρές. Αλλιώς δεν γίνεται να τις μεταφέρεις.

      Ευχαριστούμε για τις ευχές σου!

  7. Ούτε ψύλλος στον κόρφο σου Ελίζα μου! Ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω!
    Κι εγώ γέλασα πολύ με το ντουρουντουρου!
    Καλό κουράγιο!

    1. Μη μου λες για ψύλλους! Μας κάνανε επίθεση τα μυρμήγκια αυτές τις μέρες! Άλλη παράνοια! Να ψεκάζεις γύρω από κούτες!
      Ευχαριστούμε!

  8. ΑΧ…ΑΧ..ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΥΤΗ!!!!ΣΕ ΝΙΩΘΩ ΟΣΟ ΔΕΝ ΦΝΤΑΖΕΣΑΙ…ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΛΟΝΔΙΝΟ…ΕΠΙ ΔΕΚΑ ΧΡΝΙΑ..ΜΕΤΑ ΠΙΣΩ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΗΔΗ ΕΧΟΥΜΕ 3 ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕΙΣ…ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΑΣ…ΑΜΗΝ!!!!!ΚΑΛΟ ΜΑΣ/ΣΑΣ ΚΟΥΡΑΓΙΟ!!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s